Weer naar school

“Twee weken zijn véél te kort!” Hannah had nog wel langer thuis willen zijn, die heeft zich prima vermaakt met een heleboel boeken, een heleboel potjes Ticket to Ride en her en der nog wat knutselprojectjes. Maar gisteren moest ze toch echt weer op tijd haar bed uit en de kou in, want de scholen zijn weer begonnen. Ook Boaz ging weer op pad, zij het pas anderhalf uur later en slechts 500 meter ver. Judith was gisteren nog een dagje vrij en heeft mij geholpen om boodschappen te doen, de kerstversiering op te ruimen en eens goed te stofzuigen achter de bank. De sporen van de vakantie opruimen, zogezegd. En nu is ook zij weer naar de Kindergarten. Zelfs Johan is naar de universiteit vertrokken! Hij is een belangrijke voordracht aan het oefenen en dat lukt beter op kantoor dan in een huis vol vrouwen en kinderen.

Ondanks dat de vakantie leuk was, zijn we toch erg blij dat de scholen weer open mogen. Dat was nog even de vraag, gezien de stijgende besmettingscijfers. Momenteel zitten we hier nog heel ontspannen, rond de 400 besmettingen per 100.000 inwoners per week. Maar alle buurlanden zitten boven de 1000, Zwitserland en Frankrijk zelfs over de 2000, dus waarschijnlijk zal het binnenkort hier ook de pan uit rijzen. Ik las zojuist zelfs dat de WHO verwacht dat 50% van alle Europeanen de komende 6-8 weken corona zal krijgen. Dan is de kans dat wij het ook krijgen of in quarantaine moeten na contact met een besmet persoon, natuurlijk erg groot. Extra fijn dus dat de scholen nu open zijn. Elke week is er één!

Afgelopen zaterdag hebben we nog snel even van de sneeuw genoten. Het grootste deel van de vakantie was het te warm voor sneeuw, maar nu lag er in de bergen een lekker laagje. Toch wel leuk; we hadden dan wel geen witte kerst, maar toch nog een witte vakantie (op een half uurtje rijden). Kijk maar hoe mooi:

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *