Koud

De afgelopen weken vroeg Judith regelmatig: “Mama, wanneer wordt het nu winter? Is de herfst al voorbij?” Officieel begint de winter pas op 21 december natuurlijk, maar dat vind ik altijd zo raar. Voor mij begint de winter als de blaadjes van de bomen zijn en het koud is buiten. Nou, daar is sinds deze week geen discussie meer over mogelijk. De eerste natte sneeuw is gevallen, de bergen in de verte hebben een wit laagje en het is KOUD! Bovendien zijn we begonnen met onze adventskalender. Dat doe je natuurlijk niet in de herfst. In de herfst verzamel je kastanjes en maak je boswandelingen. In de winter steek je kaarsjes aan en leef je toe naar het Kerstfeest. Dus hier is het een uitgemaakte zaak. De winter is begonnen.

Vooral Hannah heeft het zwaar te verduren nu. Ze moet ’s ochtends als eerste de deur uit, dan is het nog gemeen koud en behoorlijk donker. Maar erger is dat haar school zich erg streng houdt aan het protocol om de klaslokalen te luchten. De ramen staan dus wijd open terwijl de sneeuw op het plein ligt. De kinderen zitten binnen met hun jas aan, muts op, handschoenen aan — en de leraren proberen hun les zo in de kleden [let op de woordgrap] dat de leerlingen zo min mogelijk hoeven te schrijven. Want dat is geen doen met koude vingers… Als je zo de hele dag stil moet zitten, is dat geen pretje. Maandag was het echt té bar. Hannah had het zo vreselijk koud dat ze iets eerder van haar schoolkoor was vertrokken om een “vroege” trein te halen. Maar ze stond aanvankelijk op het verkeerde perron en was nét te laat op spoor 4. Ze kon de trein nog aanraken, maar de deuren waren al dicht. Toen moest ze dus wachten op de volgende trein, en stations zijn akelige tochtgaten natuurlijk. Toen ze eindelijk thuis kwam, was ze helemaal verkleumd. We hebben haar warme thee gegeven, met een dekentje op de bank gezet, in bad gezet, met een kruik in bed gestopt, maar het hielp allemaal niet genoeg. Ze bleef maar bibberen. Pas toen Johan de open haard flink had opgestookt en haar daar met dekbed en al pal voor parkeerde, warmde ze weer op.

Gelukkig hadden de leraren juist gisteren een studiedag en hoefde ze dus niet naar school. Zo kon ze mooi een dagje bijkomen. Vandaag is het (volgens de weerberichten) een stuk minder koud en winderig. Ik ben zelf nog niet buiten geweest 😉 maar ik heb goede hoop dat het nu ook in school een graad of 8 warmer zal zijn. Ze heeft een gebreide poncho bij zich, handenwarmers, een thermolegging, een gebreide muts… Ik ben benieuwd hoe ze straks thuiskomt.

Judith vond het alleen buiten koud. Haar Kindergarten lucht ook wel, maar wat minder extreem. Voor het buitenspelen heeft ze zich overtuigend gewapend: over haar normale kleren heen een sneeuwbroek, sneeuwlaarzen, winterjas, sjaal, muts en handschoenen. Zo moet ze de winter wel door kunnen komen. Wat haar betreft gaat het per direct hard sneeuwen en rijden we dan naar het bos om te sleeën, vuurtje te stoken en worstjes te grillen. Wat mij betreft is dat een prima idee — voor de Kerstvakantie ofzo. Als het écht winter is…

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *