2021

Vanavond hebben we lekkere stokbroodjes gemaakt met kruidenboter, zalm of kaas met ham en tomaat. Een paar kip-balletjes erbij en smullen maar, lekker bij de open haard. Daarna bekeken we een paar foto’s die ik had opgezocht over afgelopen jaar. Dat maakte de tongen los natuurlijk, en er werden heel wat herinneringen opgehaald. Nu zitten de kinderen te knutselen; ze maken alledrie en vlaggetje met daarop iets uit 2021. Die hangen we dan aan een lijn, en morgen maken we er nog wat vlaggetjes bij met onze verwachtingen of wensen voor het nieuwe jaar. Zo krijgt “oud en nieuw” toch een beetje invulling, want kerkdiensten zijn er niet, oliebollen bestaan hier niet en op straat is alles rustig als altijd. Zelfs de winterse sfeer is ver te zoeken vandaag: het was vanmiddag zonnig en warm. Maar we hebben wel onze nieuwe kalender opgehangen met een prachtige sneeuwplaat erop 😉

Net als 2020 werd ook 2021 getekend door corona. Wekenlang zaten de kinderen thuis te leren, maandenlang heeft Johan alleen maar thuis gewerkt. Tijdens de verschillende “golven” mochten we niet naar Nederland en konden we dus niet meteen op kraambezoek bij ons neefje en beide nichtjes die dit jaar geboren zijn. Maar gelukkig was er op verschillende momenten wel iets mogelijk. Rond Pasen hebben we onze ouders gezien die als eerstegraads familie een aantal uren de grens over mochten. Met Pinksteren gingen we zelf naar Nederland om familie te zien. In de zomer waren we een week met familie in het Sauerland. En de herfstvakantie hebben we weer in Nederland doorgebracht, net voordat de regels opnieuw werden aangescherpt. Het was vaak kantjeboord en tot het laatste moment onzeker, maar al met al hebben we onze familie nog best vaak kunnen zien. En soms heeft die onzekerheid zelfs ook een voordeeltje: deze week was Hannah jarig en het was een grote verrassing voor haar dat opa en oma ineens binnen kwamen lopen! Dat had ze absoluut niet verwacht 😉

Gelukkig was het niet alleen maar corona wat de klok sloeg. Zoals ik al zei kregen we er een neefje en twee nichtjes bij — en wie weet komt er vanavond nog eentje bij! In Veenendaal kan elk moment een baby’tje geboren worden.

Een andere grote verandering was Hannahs schoolwissel. Ze nam afscheid van de Grundschule en gaat nu elke schooldag zelf met de trein naar Freiburg. Een hele verandering en in het begin best spannend, maar ze doet het prima.

Voor Johan was dit jaar ook enerverend. Eind 2020 werden de eerste plannen gemaakt om een belangrijke, nieuwe wiskundige stelling met behulp van de computer te controleren. Dat project loopt nog steeds, maar het belangrijkste stuk werd al maanden geleden afgerond en heeft zoveel aandacht getrokken dat Johan het soms drukker had met interviews, projectaanvragen et cetera dan met zijn eigenlijke werk. We zijn erg benieuwd hoe dit alles in het nieuwe jaar verder gaat.

Spelen in de sneeuw

Op zaterdag gaan Johan, Hannah, Boaz, en Judith het zwarte woud in, op zoek naar sneew. Naa ruim een half uur reiden vinden ze die, en gaan er meteen op af. Snel zijn de slees uit de auto gehaald en de kinderen vermaaken zich er goed mee. De seeuw mag dan een beetje diep zijn [20-25cm] ,sleen is toch leuk. Dan mag papa ook mee doen, bij de bouw van de grootste sneewpop ter wereld. De eerste bal is ongeveer 80cm. groot, en men moet een heeele groote ramp bouwen, om de 2e bal naar boven te krijgen. Het hoofd kunnen de kinderen dan zelf naar boven tillen, en dan zijn ook 2 houtogen, 1 denneappelneus, 3 steenknopen, 2 stokarmen, en 1 stokbezem snel gevonden. Daarna word het koud, en de bouw van de sneeuwpop heeft alles bei elkaar ruim 3 kwartier gekost. Daarom beginnen ze maar aan de truchtocht en hopen, dat de auto tegen smeltwater kann!

  • Toevoeging van mama: een “ramp” is een helling.

Koud

De afgelopen weken vroeg Judith regelmatig: “Mama, wanneer wordt het nu winter? Is de herfst al voorbij?” Officieel begint de winter pas op 21 december natuurlijk, maar dat vind ik altijd zo raar. Voor mij begint de winter als de blaadjes van de bomen zijn en het koud is buiten. Nou, daar is sinds deze week geen discussie meer over mogelijk. De eerste natte sneeuw is gevallen, de bergen in de verte hebben een wit laagje en het is KOUD! Bovendien zijn we begonnen met onze adventskalender. Dat doe je natuurlijk niet in de herfst. In de herfst verzamel je kastanjes en maak je boswandelingen. In de winter steek je kaarsjes aan en leef je toe naar het Kerstfeest. Dus hier is het een uitgemaakte zaak. De winter is begonnen.

Vooral Hannah heeft het zwaar te verduren nu. Ze moet ’s ochtends als eerste de deur uit, dan is het nog gemeen koud en behoorlijk donker. Maar erger is dat haar school zich erg streng houdt aan het protocol om de klaslokalen te luchten. De ramen staan dus wijd open terwijl de sneeuw op het plein ligt. De kinderen zitten binnen met hun jas aan, muts op, handschoenen aan — en de leraren proberen hun les zo in de kleden [let op de woordgrap] dat de leerlingen zo min mogelijk hoeven te schrijven. Want dat is geen doen met koude vingers… Als je zo de hele dag stil moet zitten, is dat geen pretje. Maandag was het echt té bar. Hannah had het zo vreselijk koud dat ze iets eerder van haar schoolkoor was vertrokken om een “vroege” trein te halen. Maar ze stond aanvankelijk op het verkeerde perron en was nét te laat op spoor 4. Ze kon de trein nog aanraken, maar de deuren waren al dicht. Toen moest ze dus wachten op de volgende trein, en stations zijn akelige tochtgaten natuurlijk. Toen ze eindelijk thuis kwam, was ze helemaal verkleumd. We hebben haar warme thee gegeven, met een dekentje op de bank gezet, in bad gezet, met een kruik in bed gestopt, maar het hielp allemaal niet genoeg. Ze bleef maar bibberen. Pas toen Johan de open haard flink had opgestookt en haar daar met dekbed en al pal voor parkeerde, warmde ze weer op.

Gelukkig hadden de leraren juist gisteren een studiedag en hoefde ze dus niet naar school. Zo kon ze mooi een dagje bijkomen. Vandaag is het (volgens de weerberichten) een stuk minder koud en winderig. Ik ben zelf nog niet buiten geweest 😉 maar ik heb goede hoop dat het nu ook in school een graad of 8 warmer zal zijn. Ze heeft een gebreide poncho bij zich, handenwarmers, een thermolegging, een gebreide muts… Ik ben benieuwd hoe ze straks thuiskomt.

Judith vond het alleen buiten koud. Haar Kindergarten lucht ook wel, maar wat minder extreem. Voor het buitenspelen heeft ze zich overtuigend gewapend: over haar normale kleren heen een sneeuwbroek, sneeuwlaarzen, winterjas, sjaal, muts en handschoenen. Zo moet ze de winter wel door kunnen komen. Wat haar betreft gaat het per direct hard sneeuwen en rijden we dan naar het bos om te sleeën, vuurtje te stoken en worstjes te grillen. Wat mij betreft is dat een prima idee — voor de Kerstvakantie ofzo. Als het écht winter is…