Onderaards avontuur

Judith had al een tijdlang een grote wens: ze wilde heel graag schatzoeken in een oude mijn in M├╝nstertal. Maar daarvoor moet je 5 jaar oud zijn, dus moest ze geduld hebben. Heel veel geduld zelfs, wel een half jaar. Afgelopen dinsdag was ze ein-de-lijk jarig. En gelukkig is de mijn open tot eind oktober, dus we konden precies vandaag nog terecht met onze grote dame!

We kregen een uitgebreide rondleiding in een mijngang van 700 meter lang. Vroeger werd hier onder andere zilver, lood en fluoriet gewonnen. Er reden ooit zelfs treintjes door de mijn, dus er was ruimte genoeg om comfortabel rond te wandelen. Tijdens de rondleiding mochten de kinderen zelf proberen een stuk rots uit te hakken, bekeken we verschillende soorten gesteente met UV-licht (waardoor fluoriet paars oplicht en een ander soort steen groen) en klommen we door smalle schachten. Het was een heel avontuur. En aan het eind van de route mochten de kinderen zelf schatten zoeken. Ze kregen een flinke schep zand met mooie steentjes erin verstopt, en moesten dat met een speciale zeef uitpluizen.

Het was een leerzaam en leuk uitje. En dicht bij huis, in een omgeving waar we vaak boswandelingen maken. Dat blijft toch een gek idee, dat je daar lekker kunt wandelen zonder enig idee te hebben van de labyrinten die zich onder je voeten bevinden. Hier hebben honderden mensen jarenlang gezwoegd en gezweet om met hamer en beitel hun weg door de berg te graven. Op die manier konden ze per persoon zo’n 5 centimeter per dag weghakken. Het duurde dan ook 20 jaar voordat ze ├╝berhaupt bij de ertsaders aankwamen! Ik geloof niet dat ik daarvoor de motivatie had kunnen opbrengen… Ik ben dan ook gewoon gruwelijk verwend en niet gewend om hard te werken als ik iets graag wil. Ik surf gewoon even naar Amazon en dan wordt het wel thuisbezorgd…

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *