Eerste schoolweek

De vakantie is voorbij, de scholen zijn weer begonnen. Boaz ging maandag weer aan de slag, Hannah had dinsdag haar eerste dag. Dat was een soort introductiedag waar de ouders ook bij mochten zijn. Gelukkig was een echtpaar uit onze gemeente bereid om Boaz en Judith uit school te halen, dus konden Johan en ik allebei mee naar Freiburg. De school is heel dicht bij Johans werk, dus hij ging ’s morgens al op tijd naar de uni, zette z’n studenten aan hun tentamen, kwam daarna naar de Einschulung van z’n dochter, en ging ’s middags nog even weer naar de universiteit terug.

Van woensdag t/m vrijdag heeft Johan steeds ’s morgens op de uni gewerkt en ’s middags thuis, zodat hij met Hannah mee kon reizen. Want ja, dit gaat wel even anders dan we gewend waren! Tot nu toe hoefde Hannah maar 500 meter naar school. Nu moet ze eerst naar het station, dan met de trein naar Freiburg, en daar nog een paar stappen lopen naar de school. En op de terugweg uiteraard hetzelfde riedeltje omgekeerd. Niet heel ingewikkeld, maar er kan toch wel één en ander mis gaan. Op dag 1 was de trein op de heenweg te laat, dus moesten Hannah en ik hard rennen om nog op het laatste nippertje de aula binnen te glippen. Op dag 2 vertrok de trein ineens van een ander spoor dan gepland, en dat werd omgeroepen terwijl er net een internationale trein langs kwam denderen. Dan moet je dus even heel goed opletten om niet in Basel of Karlsruhe te belanden. Op dag 3 had de trein op de terugweg vertraging. Al met al een leerzaam weekje; straks kijkt ze nergens meer van op en kan ze alles helemaal zelf 😉

Boaz kan nog naar z’n oude vertrouwde school, al is zelfs daar de route veranderd. Pal naast de school wordt een enorm nieuw hotel gebouwd, en daarom moeten we omrijden. Maar goed, we kunnen er nog steeds in 5 minuten zijn 😉 Hij heeft grotendeels dezelfde leraren als vorig jaar, maar wel een nieuwe klas. Eén meisje uit zijn oude klas is ook naar klas 3 gegaan, maar de andere kinderen moet hij nog een beetje leren kennen. Gelukkig kan hij in de pauze ook nog met z’n oude vriendjes spelen, dus ik denk dat het allemaal wel goed komt.

En dan zijn er natuurlijk nog al die kleine eerste-schoolweek-regeldingetjes. We hadden de schriften, snelhechters et cetera al klaar liggen, maar de eerste dagen is er altijd wel iets dat toch nog moet gebeuren:

  • Op maandag: “Mama, ik heb mijn nieuwe lesrooster! Op dinsdag moet ik om 8 uur beginnen”. Wij stonden netjes om 8 uur bij school, maar naast nog 5 klasgenootjes was het akelig leeg. Bleek het rooster pas woensdag in te gaan. Tjah…
  • “Mama, in klas 3 mag je met vulpen schrijven! Kan je die even kopen? Ik heb hem morgen nodig, zegt de juf”. Gelukkig lag er nog eentje in de bureaula.
  • Een dag later: “Mama, ik moet ook Tintenkiller hebben.” Dat is een soort typex. Voor zover ik wist streng verboden op school omdat het meestal één grote ravage veroorzaakt en alle bladzijden aan elkaar plakt. Maar echt, dit jaar mag het. Prima, maar zoonlief wacht maar een paar dagen. Dat spul heb ik niet op voorraad en ik ga niet weer op stel en sprong naar de winkel om half 5 ’s middags.
  • “Mama! Mijn tekenblok voor kunst is kwijt op school. Kan ik morgen een nieuwe mee krijgen?”
  • “Mama! Ik heb mijn schoolbijbel gekregen! En hier zijn 66 stickertjes. Wil je die even inplakken? Bij elk Bijbelboek eentje, dan kan ik ze makkelijk vinden. Morgen het eerste uur heb ik ‘m weer nodig.”
  • “Mama! Ik kan mijn kluisje niet vinden. De leraren ook niet. Kan je even bellen naar dat bedrijf?” Het bedrijf zegt dat het kluisje er toch echt moet zijn. Alle andere leerlingen hebben hun kluisje wel gevonden… Johan is de volgende dag maar even mee naar binnen gelopen. En jawel, het zat verstopt achter een openstaande deur.
  • “Mama! Mijn rooster en cijfers en alle belangrijke dingen staan in EduPage. Zal ik je even leren hoe dat werkt?”
  • “Mama, hier is een lijst met boeken. Je moet aankruisen welke je wilt kopen en welke je alleen wilt lenen. Morgen moet ik ‘m weer inleveren. Met precies gepast contant geld in een envelop. Ohja, en ik moet nog een envelop met 5 euro mee. Ook morgen”. Fijn. En hoe weet ik welke boeken we nodig hebben en welke niet? Kop of munt dan maar 😉
  • “Mama! Ik heb een pasfoto nodig.” Ha, kat in t bakkie. Die hebben we zo liggen! 🙂
  • “Mama! Ik heb nog een pasfoto nodig!” Idem. Wat zijn we toch goed voorbereid B-)
  • “Mama! Ik heb op school boeken gekregen. Ze liggen daar in mijn vakje in de kast. Kan jij even kaften kopen?” “Is goed lieverd. Hoe groot zijn je boeken? En hoeveel heb je er?” “Ehm, dat weet ik niet. Koop maar gewoon van alle 8 soorten die er zijn, een stuk of 5. Dan zal het wel goed zijn. Maar misschien heb ik ook geen kaft nodig, want de juf zegt dat ze er soms nog om zitten van vorig jaar. Maar daar heb ik niet op gelet hoor…”
  • Op school kan Hannah tussen de middag warm eten. Handig als je ’s middags les hebt en er, als een echte Duitser, op staat om ’s middags je warme hap te krijgen. Maar ook daarvoor heb je natuurlijk weer een pasje en een pincode nodig, moet je vooraf bestellen wat je wilt eten, moet er geld op je account staan… Gelukkig heeft ze voorlopig alleen op woensdag een lange dag. De rest van de dagen is ze rond half 2 thuis. Dat klinkt vroeg, maar de lessen beginnen elke dag al om 7:50!
  • De nieuwe school heeft een ander soort corona-tests. Uiteindelijk wel handig, want als je alle toestemmingsverklaringen hebt ingevuld worden de testen op school gedaan. Met de hele klas in een bakje tuffen (min of meer), even goed roeren, en dan wordt dat opgestuurd naar het lab. Alleen als er coronavirussen worden aangetroffen, moet elk kind nog apart getest worden. Ik vind het prima dat ik al dat gespuug niet hoef te begeleiden B-)
  • Boaz en Judith moeten we nog wel zelf testen, twee keer per week. Naar verluid straks zelfs drie keer. Jipperdepip. Ik heb het nu dus al één keer vergeten, dus toen werd Johan gebeld en is Boaz op school getest door de secretaresse.

En dan begint natuurlijk ook het huiswerk weer. Boaz zat wat dat betreft nog goed in het ritme, want hij heeft in de vakantie elke dag een portie Duits moeten doen. Hannah zal wel weer even moeten wennen. Deze eerste week hoefde ze nog geen echt huiswerk te doen. Heel verstandig van die leraren, want zo’n eerste week is (naast de regeldingetjes) heel intensief qua indrukken. Dan kruip je bij thuiskomst het liefst met een boek op de bank, in bed of in bad 😉

En ik? Ik zit de hele ochtend alleen thuis. Mijn vakantie is zojuist begonnen B-)

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *