Gastblog

“Van de slimme kinderen en de domme tante”

Er was eens een familie die vakantie vierde. Niet zomaar een vakantie, maar met héél veel mensen. Opa, oma, ooms, tantes, neefjes, nichtjes; een grote club bij elkaar.
Ze hadden het reuze gezellig samen. Ze wandelden, ze deden spelletjes, ze speelden buiten én ze losten raadsels op. Sommige raadsels waren een makkie, dat antwoord wist je zo. Maar sommige waren pittig, van die echte hersenkrakers. Sommige raadsels waren eigenlijk een vraag. Een weet-vraag. ‘Waarom is olijfolie zo duur?’ ‘Hoeveel gram olijfolie zou je kunnen maken uit vijf olijven?’ ‘Zou zijde een goed ruilmiddel zijn als er geen geld zou bestaan of is koffie een beter idee?’ Belangrijke vragen, zonder meer. Want van vragen word je slim.
Er was één tante die eigenlijk op al die vragen geen antwoord wist. Als ze een vraag kreeg, deed ze alsof ze die niet hoorde. Maar dat lieten de kinderen niet zomaar gebeuren. Ze stelden de vraag gerust nog een keer. En nog een keer. De tante keek dan moeilijk, fronste haar wenkbrauwen en tuurde heel aandachtig in de verte. Je hoorde haar hersens kraken. Ze slikte een keer en deed haar mond open. Gespannen wachtten de kinderen af. Zou ze het weten?
Maar helaas. De tante deed wel een poging, soms met dure woorden. Maar het was niet het antwoord. Geen overtuigend argument. De kinderen slaakten een zucht. De tante ook. Ze nam zich voor meer te lezen en meer te leren. Want dat je nichtje en neefje slimmer zijn dan jij, dat kan natuurlijk niet.
Gelukkig voor het nichtje en neefje waren er nóg zeven andere grote mensen om mee te sparren. En de domme tante? Die kon prima vlinders kleuren en memory spelen met het kleinste nichtje. En ook dat was reuze gezellig!

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *