Zonnig zaterdagje

Vanmorgen hebben Johan en ik ons dapper door onze belastingaangifte heengeslagen. Eigenlijk is dat bij ons niet eens zo ingewikkeld: we hebben geen hypotheek, werken en wonen in één land, ik heb geen eigen salaris… Maar toch zijn er elke keer weer van die dingetjes die we niet precies snappen. In ambtenaren-Duits natuurlijk. Het systeem van verzekeringen is bijvoorbeeld vrij ingewikkeld; dat gaat via Johan z’n werk maar toch niet helemaal… Maar goed, we verkeren nu in de gelukkige waan dat we alles correct hebben ingevuld en we krijgen een leuk bedrag terug.

We kregen ondertussen nog wel wat nieuwsgierige neuzen in ons beeldscherm, want Johan had ze wijsgemaakt dat papa en mama even lekker ongestoord een computerspel gingen spelen 🙂 Waarschijnlijk om zichzelf moed in te praten. Hannah vond dat trouwens maar onzin, dat we er tegenaan hikten. Zij moet tenslotte elke wéék een heel dictee in haar schrift schrijven, in viervoud. Dat is minstens net zo’n saaie klus. Wij hoeven het maar eens per jáár te doen. Ouwe mazzelaars.

Vanmiddag hebben we lekker van het zonnetje genoten. We hebben een wandelingetje gemaakt in de buurt en aansluitend een speeltuintje opgezocht. Dat was heerlijk; lekker even een frisse neus halen in het bos, tussen de wijngaarden en met uitzicht op onze geliefde bergen. We hebben een heuse grot verkend, een bijen-weide bekeken en de kids hebben hun spieren getraind in de speeltuin. Ik niet, ik heb die tijd nuttig besteed door een mooi kleurtje op te doen 🙂

Jarig!

In december 2011 kregen wij een dochter. Ruim twee jaar later, op 17 april 2014, kregen we een zoon.

In december 2018 kreeg mijn zus een dochter. Ruim twee jaar later, op 17 april 2021, kreeg ze een zoon.

En dus is Boaz voortaan tegelijk met z’n neefje jarig. Dat was een leuke verrassing vanmorgen. Ook verder kreeg Boaz allerlei cadeautjes — er was alweer een enorme voorraad afgeleverd of opgestuurd door beide families. We hadden alles verzameld in de wasmand, en het was echt een onthutsende hoeveelheid… Misschien lijkt het extra veel als je het allemaal meteen ’s ochtends geeft en niet pas “als de visite komt”, maar dan nog. Hij was er in ieder geval erg blij mee en heeft vandaag al verschillende dingen gebruikt of uitgeprobeerd. Stelten, een rekstok met ringen, een kilometerteller voor z’n fiets, een boek over dino’s… Hij heeft voorlopig weer inspiratie om lekker bezig te zijn.

Helaas was dit al Boaz’ tweede “corona-verjaardag”. Een feestje zit er opnieuw niet in en zijn grote wens om weer eens naar de binnenspeeltuin te gaan konden we ook niet vervullen. Maar visite kon nog wel. Vanaf volgende week is dat weer beperkt tot één persoon, maar nu mochten we nog precies mooi twee mensen uitnodigen. Dat werd een echtpaar uit de kerk — tegen de pensioenleeftijd aan, fan van kinderen, altijd in voor een spelletje. Dat past dus prima bij Boaz, want die speelt het liefst de hele dág spellen. En we hadden natuurlijk een lekkere taart gemaakt met aardbeien en slagroom. Dat stond al het hele jaar vast want deze taart vindt hij het aller-aller-lekkerst. Paar slingers erbij, kaarsjes op de taart. Zo was het toch wel een echte verjaardag.

Toen de dag richting z’n einde ging, keek meneer eens tevreden om zich heen naar alle moois van deze dag. En hij concludeerde: “De baby vind ik het allermooiste cadeau”. En terecht; een neefje dat precies op jóuw verjaardag geboren wordt, dat is toch wel heel speciaal.

Bezoek

We hebben de afgelopen weken twee keer de mazen van de wet opgezocht en na veel speurwerk een paar gaatjes gevonden om tenminste onze opa’s en oma’s weer eens te kunnen zien. Aan het begin van de paasvakantie gingen we een dagje naar Rheinland-Pfalz en ontmoetten daar twee Nederlanders voor een gezamenlijke wandeling, picknick en wat spelletjes. Als we allemaal vóór de avondklok weer op honk waren, hoefde er niemand in quarantaine. En nu het (af en toe) wat warmer wordt buiten, zagen we het wel zitten om samen een dagje buiten te zijn — alle binnenlocaties zijn immers nog op slot. Het was uiteindelijk nog best fris maar het was zeker de moeite waard. Ouders en opa’s / oma’s wil je gewoon af en toe een keer “echt” kunnen zien. Broers en zussen óók graag, dat is ons volgende doel 😉

Afgelopen weekend stond er zowaar een Nederlandse auto bij ons op de oprit — de enige in de wijde omgeving waarschijnlijk. Er is namelijk een nieuwe regel voor eerstegraads familie. Met een negatieve corona-test en aanmelding vooraf mogen die 72 uur in Baden-Württemberg verblijven zonder in quarantaine te hoeven. Een aangezien de nieuwe lockdown er nog niet door is, kon dat dit weekend nog mooi eventjes… Dus kwamen Johans ouders op bezoek. Er zijn poffertjes gebakken en héél veel spelletjes gedaan. Dat lukt online toch niet zo goed 😉 al speelt Boaz wel regelmatig een potje schaak of Dominion met familie in Nederland.

Het mooiste zou natuurlijk zijn als wij binnenkort weer naar Nederland kunnen komen en daar wat meer mensen op kunnen zoeken. Dat zit er nu nog niet in, maar hopelijk in de zomer wel. Het was nu ongeveer zeven maanden geleden dat we iemand gezien hadden, we blijven positief dat de volgende keer minder lang duurt.

Wanneer is het Pasen?

Vorig jaar viel Paaszondag op 12 April. Dit jaar op 4 April, volgend jaar op 17 April, het jaar daarna op 9 April, dan op 31 Maart, en in 2015 op 20 April. Dat springt nogal grillig heen en weer. Maar het is nog een stukje grilliger dan we vaak beseffen. Het duurt 5.700.000 jaar voordat de cyclus van paaszondagen zich herhaalt. Precies, dat is dus nog nooit gebeurt. Het klinkt haast als een slechte 1-april-grap, maar dat is het niet.

Hoe is het zo gekomen? En hoe wordt bepaald wanneer het Pasen is? De berekening van de Paasdatum heeft in de geschiedenis voor veel hoofdbrekens gezorgd. Het vaststellen van deze datum is zelfs zo belangrijk dat de naam ervoor simpelweg Berekening is: de berekening der berekeningen, zogezegd. In het latijn: Computus

De vuistregel is dat Pasen valt op de eerste zondag na de eerste volle maan na het begin van de lente. Het begin van de lente wordt bepaald door de zonne-kalender. Voor het gemak heeft een paus besloten dat de lente altijd op 21 maart begint (en daar is niet zoveel mee mis). Maar de eerste volle maan is afhankelijk van de maan-kalender. En die loopt niet zo synchroon met de zonne-kalender.

  • De maan draait in 29,5 dagen een rondje om de aarde. (Goed die halve dag is eigenlijk 0,53059 dag; maar voor het gemak negeren we dat even.)
  • De aarde draait in 365 dagen een rondje om de zon. (Goed, af en toe is er een schrikkeldag; maar voor het gemak negeren we dat even.)

Dus na 12 maan-rondjes zijn er 354 dagen voorbij, maar zijn er nog 11 dagen over in het zonnejaar. Dat zorgt ervoor dat de eerste volle maan na het begin van de lente ieder volgend jaar een behoorlijke sprong maakt ten opzichte van het jaar ervoor.

Na 19 jaar hebben zich 19 keer 11 van die dagen opgestapeld, dus in totaal 209 dagen. Nu is 209 ongeveer keer 29,5, en daarom heeft men een tijdje gedacht dat na 19 jaren de volle maan-cyclus zich herhaalt, en op dezelfde dag van het jaar valt als 19 jaar daarvoor. Dat betekent nog niet dat Paaszondag ook op dezelfde dag van het jaar valt, want 365 is niet deelbaar door 7, dus de zondagen schuiven door in een cyclus van 7 jaren. Na 19 keer 7 jaren zou de hele cyclus rond zijn.

Behalve dat dit iets te simpel is. Want er zijn natuurlijk wel schrikkeljaren. Die vinden iedere 4 jaar plaats. Behalve dat dit iets te simpel is. Iedere 100 jaar slaan we een schrikkeldag over (dus bij de eeuw-wisselingen). Behalve dat dit iets te simpel is. Iedere 400 jaar hebben we toch een schrikkeldag. (En daarom was 2000 gewoon een schrikkeljaar, maar 2100 dus niet.)

Tel hierbij op dat de maan niet in precies 29,5 dagen een rondje om de aarde draait, en het wordt duidelijk dat na enkele tientallen jaren daar ook nog een andere foutmarge zichtbaar wordt.

Ten slotte hebben verscheidene pausen zich in hun decreten met deze astronomische berekening bemoeit. En omdat het niet zo netjes is om te zeggen dat een vorige paus het fout had, moesten de opvolgers zich soms in wat wiskundige bochtjes wringen om oude berekeningen te laten kloppen met de stand van de maan die iedereen aan het begin van de lente kan waarnemen.

Als deze oude aarde over 5.700.000 jaar nog bestaat, hebben we dan wel voldoende schrikkelsecondes verzamelt dat ook dan de Paascyclus nog niet rond is, en kunnen nieuwe commissies wiskundigen en astronomen zich dan het hoofd breken over wat de correcte Berekening is.

Een gezegend Paasweekend!