Overstroming

Het nieuwe jaar was nog maar net begonnen toen Johan een mailtje kreeg van z’n baas: “De beste wensen, en ik heb meteen vrij dramatisch nieuws. Je kantoor is overstroomd, dus als je er nog wat spullen uit wilt halen kan je dat beter meteen komen doen”. Dat paste niet helemaal in onze planning, want we wilden juist onze jassen aantrekken om op zoek te gaan naar sneeuw. Maar ja, er was even niks aan te doen. We hebben een paar lege boekendozen opgezocht, de kinderstoelen uit de auto gehaald om maximaal ruimte te kweken, en toen vertrok Johan met Hannah naar Freiburg om de schade in ogenschouw te gaan nemen.

Gelukkig was de vloer alweer droog gedweild, het bureau van de muur getrokken en stond er één of ander apparaat dat de boel moest ventileren. Maar er was duidelijk wel iets mis gegaan daar. Waarschijnlijk bij de renovatie van het gebouw. Het plafond zat vol waterkringen, je zag bruine stroompjes langs de muren lopen en de papieren op Johans bureau waren nat geworden van het opspattende water. Gelukkig stonden alle belangrijke boeken in boekenkasten met een dichte achterwand, en die waren mooi droog gebleven.

Omdat Johan toch al sinds maart thuis werkt, hebben ze de computer daar afgesloten en alle boeken, mappen en papieren meegenomen. Een stuk of zes verhuisdozen vol. Die werden snel in onze slaapkamer geparkeerd, zodat we tóch nog naar de sneeuw konden gaan. Daarover schrijven we nog een keer. De volgende dag ben ik aan de slag gegaan om alle meegebrachte papieren te ordenen. Ik kwam een aantal interessante dingen tegen, zoals een draaiboek voor de burendag 2017 in Ede en treinkaartjes van jaren terug. Dingen weggooien is niet Johans sterkste kant zegmaar… De oudpapierbak is weer goed gevuld, en het kleine stapeltje papieren dat overbleef is logisch geordend.

Maar ja, dozen vol boeken zijn wat lastiger weg te werken. Onze kasten stonden sowieso al aardig vol… We hebben maar voor de makkelijkste weg gekozen en een nieuwe kast besteld. Het zal nog wel even duren voor Johan weer in Freiburg gaat werken, en ik wil liever niet maandenlang tussen de verhuisdozen slapen.

Zo zie je maar, zelfs in een lockdown beleef je af en toe nog wat…

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *