Collega’s

Deze week was ons kantoor aardig gevuld met collega’s. Vier stuks in totaal, naast mijzelf. Daarmee ben ik in de rangorde gestegen van zelfstandig werkend personeelslid naar manager.

Collega één is een beetje teruggetrokken. Vaak heeft hij een koptelefoon op en laat hij zich door niemand afleiden. Maar regelmatig heeft hij ook besprekingen met collega’s die niet op locatie zijn, soms bevinden die zich zelfs op een ander continent. Dus die besprekingen gaan allemaal online. Bovendien bereidt deze collega lessen voor en neemt instructiefilmpjes op voor zijn studenten. Daartoe heeft hij twee laptops en een Wacom-tablet op de woonkamertafel uitgestald. Toch kan ook deze collega zich niet helemaal onttrekken aan de levendige gesprekken die op de werkvloer plaatsvinden, en wordt hij regelmatig even overgehaald zijn taken neer te leggen om werkoverleg of een gezamenlijke lunchpauze te houden. Ter compensatie werkt hij vaak ’s avonds over, of begint hij ’s ochtends vroeg al voor kantoortijd. Hij is zonder enige twijfel ons efficiëntste personeelslid en brengt ook de meeste financiële middelen binnen.

Collega twee heeft een eigen kantoor met een bureau waar ze goed aan kan werken. Helaas is haar technische uitrusting niet helemaal passend bij de nieuwe softwareprogramma’s die het hoofdkantoor in gebruik heeft genomen, waardoor haar online vergaderingen niet zo willen lukken. Alleen het gezamenlijke overleg ’s ochtends om negen uur kan ze bijwonen, omdat ze dat gezamenlijk met collega drie doet op diens i-Pad van de zaak. De andere opdrachten moet collega twee dus zelfstandig uitvoeren, met hier en daar wat ondersteuning of motivatie van mij. Tot haar grote vreugde heeft deze collega iedere middag een aantal uren verlof, die ze vult met het fanatiek doorlezen van manuscripten die buiten het bedrijfsprofiel vallen maar wel heel onderhoudend zijn.

Collega drie heeft het grootste kantoor van allemaal, waar hij ’s ochtends start met teamoverleg op de i-Pad van de baas. Daarna moet hij zelfstandig zijn taken afwerken, die deels bestaan uit berekeningen en deels uit schrijfopdrachten. Helaas heeft deze collega een motivatieprobleem, en wisselt hij zijn taken zeer regelmatig af met gymnastiek-oefeningen, het ontwikkelen en bespreken van geniale plannen die niet binnen het bedrijfsprofiel passen, of allerhande andere activiteiten die niet nader omschreven kunnen worden. Om deze afleidende bezigheden enigszins te beperken, verhuist deze collega regelmatig naar de keukentafel om onder mijn onmiddelijke toezicht verder te werken. Gelukkig is het takenpakket van deze collega beperkt, zodat hij alsnog ruim binnen kantoortijd klaar is en zijn energie elders verder kan verbruiken.

Collega vier heeft geen eigen kantoor. ’s Ochtends schuift ze aan bij het gezamenlijke online overleg met collega twee en drie, maar verder is ze nog een beetje zoekende naar haar plekje binnen de organisatie. Vanmorgen was ze bezig met een opdracht die ze als tip had gekregen van een partnerorganisatie, om haar algemene vaardigheden te oefenen. Momenteel is ze bezig met creatieve projecten om het kantoor wat op te vrolijken. Soms helpt ze ook bij de catering, of zorgt ze ervoor dat collega één, twee of drie hun broodnodige afleiding krijgen. En gisteren kreeg ze een uitgeleende collega van een ander bedrijf over de vloer om een uurtje gezamenlijk aan de slag te gaan. Al met al ziet deze collega er naar uit weer te gaan werken op de locatie waar ze normaalgesproken de ochtenden doorbrengt, maar kan ze ook goed leven met de huidige situatie.

Voor collega één, twee en drie is het vandaag voorlopig de laatste reguliere werkdag. Vanaf morgen zijn ze met kerstreces. Ik heb opgevangen dat ze dan alsnog op kantoor zullen verschijnen, maar niet hun gewoonlijke taken uit zullen voeren. Ze verwachten een onderhoudend programma van de manager (dus van mij), een aantal personeelsuitjes inclusief kerstdiner en een kerstpakket. Collega één heeft ergens volgende week officieel ook kerstvakantie, maar heeft nog niet al z’n taken naar eigen tevredenheid afgerond. De algemene verwachting is dus dat hij in z’n vrije uren gewoon door werkt, maar wel meedoet met (een deel van) de personeelsuitjes en de kerstdiners.

En ik loop door m’n managerstaken ook een beetje achter op schema met m’n gebruikelijke takenpakket. Bovendien vind ik het moeilijk om me te concentreren met al die collega’s die om me heen dansen en regelmatig een vraag of verzoek indienen dat dan liefst meteen moet worden afgehandeld. Gelukkig heeft mijn baas daar altijd wel begrip voor, en is mijn werk flexibel. Ik heb even overwogen om thuis te gaan werken, maar heb uit betrouwbare bron vernomen dat dat geen wezenlijke verandering zal brengen in mijn werksituatie. Dus neem ik gedeeltelijk verlof op, en doe alleen die taken die onder de “vitale beroepen” geschaard moeten worden plus wat er verder redelijkerwijze lukt zonder het risico op overbelasting en burn-out substantieel te vergroten. De rest moet maar wachten tot volgend jaar, als hopelijk de collega’s weer gedetacheerd kunnen worden naar andere locaties.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *