Vooruitdenken

De scholen zijn weer op gang, dus is het tijd om vooruit te denken! Judith vroeg me vandaag ernstig of ik alsjeblieft bij haar Einschulung ook net zo’n mooi zeepje in de Schultüte wil doen als ik bij Boaz had gedaan, en ze verkneukelde zich al bij het vooruitzicht op de snoepjes die er ook in horen. Natuurlijk weet ze best dat het nog even duurt voor zij naar de Grundschule gaat, maar je kunt je zaakjes maar beter tijdig op orde hebben. [Als we tegen die tijd wellicht niet meer in Duitsland wonen, zijn wij dus de eersten die de Schultüte ook in Nederland introduceren. Met zeepje. Beloofd is beloofd.]

Hannah vroeg me vanavond enthousiast: “Mama, mag ik de uitnodigingen voor mijn feestje vast maken? Ik heb een heel leuk idee!” En inderdaad, ze had al helemaal uitgedacht hoe die kaarten eruit moeten zien, met stickers van de lievelingsdieren van de kinderen die ze wil uitnodigen, en dan een uitgesneden vakje in de voorkant van de kaart zodat het lijkt of het dier door een raampje naar buiten kijkt, en dan… Ze zag het al helemaal voor zich. Maar uiteindelijk heeft ze dit project toch nog even voor zich uit geschoven, omdat ik de datum en de tijd van haar feestje nog niet wilde vastleggen… Tjah, mevrouw is geboren op 27 december dus haar feestje zal waarschijnlijk pas volgend jaar zijn. Zó ver plan ik toch echt niet vooruit 😉

Boaz weet trouwens ook al lang wat voor taart hij wil op zíjn verjaardag — april volgend jaar. Aardbeitaart met veel slagroom. Verschillende cadeauwensen zijn ook al vast genoemd, maar ik houd er rekening mee dat die nog kunnen wijzigen. Daar kunnen we gelukkig allemaal mee overweg tegenwoordig, want in coronatijd hebben we geleerd flexibel te zijn en mee te bewegen met de mogelijkheden die de situatie op dat moment biedt.

En dat is maar goed ook, want vannacht begon Judith ineens te hoesten. Een inie-minie-beetje, normaal gesproken zouden we daar onze schouders over ophalen en gewoon doorgaan. Maar nu betekent een hoestje meteen “thuisblijven”. Daar is ze het natuurlijk niet mee eens, maar de richtlijnen zijn duidelijk. Gelukkig werkt Johan nog steeds thuis, dus kan ik gewoon Boaz wegbrengen en boodschappen doen terwijl zij thuisblijft. Gelukkig hebben we straks weekend en kan ze hopelijk daarna weer gewoon naar de Kindergarten. We denken er nog even niet over na dat Hannah en Boaz wellicht ook aangestoken worden en thuis moeten blijven — vooruitdenken heeft ook z’n grenzen.

Op de korte termijn heeft Judith nu zelf haar plan al klaar: “Mama, ik ga even buiten! Ik doe mijn dikke jas aan, want anders verkoud ik!” Heel goed meisje, kleed je maar lekker warm aan 😉

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *