Einschulung

Vandaag was het eindelijk zover: Boaz ging voor het eerst naar school. Inderdaad, op zaterdag! Die eerste schooldag gaat in Duitsland namelijk niet bepaald ongemerkt voorbij, die is bijna net zo belangrijk als een bruiloft 😉 En om te zorgen dat zoveel mogelijk vaders, moeders, broers, zussen, opa’s, oma’s en andere bekenden dit feest kunnen meevieren, is het dus op zaterdag.

Hier staat onze kerel klaar voor vertrek. Met z’n nieuwe rugzak (veel te groot voor hem 🙂 maar de meeste kinderen hebben een nog veel grotere variant), en met een enorme Schultüte. De rugzak was vandaag gelukkig nog vrijwel leeg, alleen z’n etuis met potloden etc moesten mee. Vanaf volgende week wordt die tas volgestouwd met boeken, schriften, eten, drinken… Het is maar goed dat wij niet al te ver van school wonen 😉 De Schultüte zat vandaag juist helemaal vol. Dat is namelijk dé traditie rondom de eerste schooldag. Kinderen krijgen of knutselen zo’n puntzak, die wordt uitbundig versierd en de ouders vullen hem dan met schoolspulletjes, cadeautjes en vooral veel snoep. Vervolgens gaat die Schultüte dus mee naar het Einschulungsfest op school, moet op alle foto’s, gaat weer mee naar huis en wordt dan uitgepakt tijdens een familiefeestje.

De Einschulung van dit jaar was “klein” vanwege corona. Maar evengoed was er een programma van de vorige eerste klas, met liederen, muziek en een soort toneelstukje over de school. Dat hebben ze leuk gedaan!

Daarnaast waren er toespraken van de schooldirecteur en het bestuur, mochten alle nieuwe eersteklassers even opstaan en zwaaien als hun naam opgenoemd werd, en toen mochten ze met de juf mee naar de klas voor hun eerste les.

De ouders kregen nog een extra toespraak en een glas champagne, en daarna was het wachten tot de kinderen klaar waren met hun les. Want zoals het echte Duitsers betaamt, was er ook nog een grote barbecue georganiseerd voor alle kinderen en ouders en broers en zussen en opa’s en oma’s en de tweedeklassers. Wel allemaal “met afstand” vanwege corona, maar zelfs een “klein feestje” kan niet zonder worst en vlees en broodjes en salades en Apfelschorle 😉

Toen iedereen was uitgegeten en uitgepraat, gingen we weer naar huis (zonder op te ruimen, want dat doet de tweede klas!). De meeste mensen nodigen dan thuis nog een hele club familie en vrienden uit, halen speciale taarten bij de bakker en vieren de rest van de dag feest. Wij zijn daarin wat simpeler, want onze familie woont nou eenmaal te ver weg en bovendien waren wij met het schoolfeest al dik tevreden. Dus mocht Boaz z’n Schultüte uitpakken, zich vermaken met z’n cadeautjes en smullen van het lekkers dat we in z’n puntzak hadden gestopt.

Natuurlijk is het héél erg onéérlijk dat Hannah zo’n feest nooit gehad heeft, en is het ook erg teleurstellend dat Judith nog lang moet wachten tot ze naar school mag. Daarom hadden we voor de beide dames ook maar een tasje gemaakt met een letter-cakeje, een speciaal zakje drinken en nog wat te knabbelen. Johan en ik kregen niks. Want zoals een van de andere vaders heel terecht opmerkte: “Ouders hebben nooit een tweede ronde nodig als je gaat barbecuen; die hebben meer dan genoeg aan alle restjes die de kinderen niet meer willen” 🙂 Haha, volgens mij gaat dat overal hetzelfde. Maar het feest was leuk, de worst was lekker en Boaz is klaar om vanaf maandag elke dag naar school te gaan.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *