Kamperen

Er kwam een verzoek uit Nederland of onze oudste twee kabouters niet een weekje wilden komen logeren. Dat is natuurlijk nog niet zo simpel, omdat we ze nog niet alleen op de trein kunnen zetten en pakketdiensten ook geen kinderen meenemen. En ik vind het te ver om ze even te gaan brengen… Maar we hebben er een goede mouw aan weten te passen. Donderdag zijn wij een stuk richting Nederland gereden en hebben in de buurt van Kaiserslautern onze tent opgezet. Een paar uur later kwamen ook opa en Jantie daar aan met een auto vol kampeerspullen. Samen hebben we twee nachtjes heerlijk gekampeerd. Dat kon nog mooi even, en het maakte de zomervakantie echt compleet. Want in een tentje slapen op een matje dat net wat harder ligt dan je eigen bed, met een gasbrandertje rommelen om thee te zetten, bij hoge nood op een holletje naar het toiletgebouw rennen en op je gemak bekijken wat voor vreemde vogels er allemaal aankomen op de camping — dat is het ultieme vakantiegevoel.

Vorig jaar hebben we in de Pinkstervakantie een paar nachtjes gekampeerd, en dat was voor herhaling vatbaar. Maar ja, dit jaar zat iedereen met Pinksteren opgesloten achter de eigen geraniums. Tot nu toe hadden we dus alleen in een tentje op ons eigen balkon geslapen. Ook leuk, maar anders 😉 Inmiddels kun je weer bijna normaal kamperen. Je hebt mondkapjes nodig bij de toiletgebouwen en bij de receptie, maar verder gaat het gelukkig weer prima. En daar werd ook volop gebruik van gemaakt; ondanks dat ’t al september is stond de camping aardig vol. Het was dan ook wel heerlijk weer, we troffen het precies tussen de regen door!

Kamperen is een avontuur op zichzelf, daar kan je al aardig wat tijd mee vullen. Tenten opzetten, luchtbedden opblazen, de camping verkennen, naar de wc gaan ;), water halen om eitjes te kunnen koken, broodjes halen bij de campingbaas… Daarnaast hebben we nog een wandeling door de omgeving gemaakt en hebben de kids een rondje gezwommen met opa en Jantie. En natuurlijk speelden we een paar spelletjes. Zonder de “kleine memorie” is Judiths feest niet compleet. Én we hebben Johans dertigste verjaardag gevierd!

Vandaag hebben we dus alles weer ingepakt en opgeruimd en zijn we ieder ons weegs gegaan. Johan en ik namen dit keer alleen Judith mee terug naar huis, de andere twee gingen mee naar Staphorst en hopen dan via Woudenberg volgende week zaterdag weer naar huis te komen. We kregen al app’jes over de MacDonalds, klaarliggende biebboeken en een welkomstcomité dat nog even komt koffiedrinken, dus volgens mij worden die twee wel in de watten gelegd… En wij hebben hier een meisje dat er van geniet om even alleen te zijn met papa en mama. Later als zij “nóg groter” is dan wil ze ook wel eens in Nederland logeren. Maar nu nog even niet 😉

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *