Herfst

Zes dagen geleden schreef ik dat de temperaturen eindelijk weer onder de 30 graden begonnen te zakken, en nu lijkt het wel herfst! We hebben af en toe onze jas aan (dat was lang geleden…), ’s morgens is het eerst grauw en fris, en vandaag viel er een flinke plens regen. De kinderen hebben snel een paar grote emmers en hun zandbakdeksel buiten gelegd om zo veel mogelijk water op te vangen “voor als de planten het weer zo droog krijgen”. En ook gewoon omdat het heerlijk is om met water te kliederen natuurlijk πŸ˜‰ Laarzen aan, capuchons op, en spetteren maar. Het was weer even iets nieuws na een warme zomer.

Waarmee natuurlijk niet gezegd is dat de sandalen en zonnehoedjes nu de kast in kunnen of de overgebleven ijsjes niet meer zullen smaken. De zon zal het vast nog wel weer winnen voordat de herfst echt doorzet. Maar die typische herfstlucht ’s ochtends en de vroeg invallende schemering gaan natuurlijk niet meer weg dit jaar. Net zomin als de kastanjes, hazelnoten, beukenootjes en walnoten die we al ruimschoots konden rapen in het park. En, wat hier in de buurt ook belangrijk is: de druivenoogst is begonnen.

Die aankomende herfst geeft mij altijd het gevoel dat t wel mooi geweest is met de zomervakantie en de scholen wel weer mogen beginnen. Klaar met het geluier; we gaan weer aan de slag! Dat gevoel wordt nog eens versterkt doordat Boaz zich stierlijk verveelt. Hij weet niet wat ‘ie thuis moet doen, hij wil naar school. Verder heb ik al een eerste pompoen gekocht en de bolchrysanten staan keurig in potten op ons terras ter vervanging van de zongeschroeide zomerplantjes. Ik krijg ook spontaan zin om mooie jurkjes te gaan naaien voor als het koud wordt… Alleen zijn de herfststoffen hier nog niet helemaal aangekomen geloof ik. Logisch ook, volgens de kalender is het nog volop ZOMERvakantie πŸ˜‰ En dan laat ik de kinderen hun wintertruien passen; de arme schapen πŸ™‚ Ik bak nog net geen pepernoten…

De grote vraag deze herfst is natuurlijk of er een tweede corona-golf komt en welke gevolgen die heeft. We zien in de krant dat steeds meer landen een quarantaineplicht instellen voor mensen die in Nederland zijn geweest, de eerste Duitse scholen experimenteren met mondkapjesplicht in de klas en in Beieren trekken ze de teugels weer aan. Gelukkig is een nieuwe sluiting van de scholen nog niet in zicht. Als dat wel weer gebeurt, ga ik een potje janken… Maar voorlopig gaan we er vanuit dat ons kroost half september weer met frisse moed aan de slag gaat. En gebruiken we de zonnige uurtjes die hopelijk nog komen, om naar speeltuintjes te gaan en kastanjes te zoeken. Binnen zitten kunnen we tenslotte nog lang genoeg.

Verkoeling

Deze week was het erg warm bij ons. Gewoon zinderend heet. En omdat vrijwel alle bomen in onze tuin afgelopen winter omgehakt zijn, is er slechts een strookje van 50 cm schaduw dat gedurende de dag over ons terras schuift. Tot aan het eind van de dag de zon achter onze kiwiplant verdwijnt, maar dan zijn de tegels al goed opgewarmd en onze bloemetjes volledig verschroeid. Vandaar dat Johan en ik gisteravond tegen tienen nog naar buiten gingen voor een spelletje β€” toen was het heerlijk buiten!

Overdag kun je eigenlijk beter binnen blijven met zulk weer. Maar ja, daar is je bewegingsvrijheid natuurijk toch vrij beperkt πŸ˜‰ Gelukkig heeft het riviertje de Neumagen een dorp stroomopwaarts nog wel genoeg water om er lekker in te spetteren. Dat hebben we donderdag uitgebreid gedaan, samen met een ander gezin dat we kennen van school. De kinderen hebben heerlijk dammetjes gebouwd, elkaar natgemaakt, steentjes gezocht et cetera. En de mama’s zaten lekker lui aan de kant, voeten afgekoeld door het water, te kletsen in de schaduw van eeuwenoude bomen. Op die manier is het best uit te houden met de hitte πŸ™‚

Vrijdag hebben we de verkoeling op een andere manier opgezocht: door samen een heerlijk ijsje te gaan halen. Nou viel het verkoelende effect daarvan nog wel mee uiteindelijk, want pal naast het terras werd een nieuwe teerlaag gelegd op de ondergrondse parkeergarage. Oef, wat moet dΓ‘t een heet klusje zijn! Maar het ijs was erg lekker.

Zelfs binnen werd het warm op den duur. Dat gaat in ons huis altijd verrassend lang goed, maar uiteindelijk trekt de warmte toch ook wel naar binnen. Maar zie daar… vannacht viel er een lekker buitje en toen we vanochtend een paar ramen tegen elkaar open zetten wervelde er een heerlijk koel briesje door het huis. Nu hebben wij daarvoor ook wel de ultieme ramen; zo’n 1 m2 per raam dat volledig open kan, in totaal 9 stuks. Zelfs met dit weer is dat overdreven, als je ze allemaal tegelijk openzet krijg je een windhoos B-). En hoewel later op de dag de zon weer scheen, is het een stuk afgekoeld. Dat vinden we helemaal niet erg!

Lezen

Lezen is een favoriete activiteit hier. Zoals elk jaar hadden Johan en ik een stapeltje boeken meegenomen op vakantie. Het grootste deel hebben we ongelezen mee teruggenomen, zoals dat nou eenmaal gaat. Niet dat we niets gelezen hebben, maar soms had een reisgenoot een interessant boek bij zich dat we zelf niet hebben, en dan kan ons eigen stapeltje beter wachten tot thuis. Of we waren gewoon te optimistisch wat betreft het aantal en het niveau van de boeken die je in een vakantieweek kunt doorworstelen. Geeft niet, thuis op de bank kunnen we ook lezen.

Hannah heeft het omgekeerde probleem. De bibliotheekboeken die we gehaald hadden waren voor vertrek allemaal al weer uit. Gelukkig kent onze Nederlandse familie Hannah intussen een beetje, en namen verschillende tantes een stapeltje leesvoer voor haar mee. Dat werd met gejuich ontvangen β€” en was een paar uur later ook weer uit. De meeste kinderboeken zijn leuk geschreven, maar véél te dun… Thuis hebben we gelukkig een digitaal abonnement op de Nederlandse bibliotheek. Elke drie weken kunnen we 10 boeken lenen. Maar ja, die moeten we delen tussen mij en Hannah, en ook daar geldt dat de meeste boeken binnen een avond weer uitgelezen zijn. Daarna staan ze nog 20 dagen op de digitale boekenplank te wachten tot de uitleentermijn afloopt, en pas dan kunnen we iets nieuws uitzoeken. Zeker in vakantietijd komen we dus chronisch leesvoer tekort.

En sinds een poosje hebben we een nieuw aanstormend leestalent in huis! Boaz heeft de tijd dat ‘ie thuis moest zitten vanwege corona goed gebruikt en ijverig geoefend met letters en woordjes. Tegen de tijd dat de Kindergarten weer open ging, kon hij lezen. Gelukkig hebben we inmiddels een aardige collectie kinderboekjes in huis, dus ik vermoed dat hij voorlopig wel genoeg voorraad heeft. En ik hoop dat ‘ie enthousiast blijft als het nieuwtje eraf is, want een beginnende lezer heeft nog best wat geduld en doorzettingsvermogen nodig πŸ˜‰

Nu hebben we dus nog één meisje in huis dat niet zelf kan lezen. Nou ja, dat niet zelfstandig letters kan lezen. Een plaatjesboek “lezen” gaat natuurlijk wel, en poppen vinden dat ook leuk om te horen. Maar ergens steekt het toch wel een beetje, dat zij de enige is die nog niet zover is. Dus oefent ze ijverig op de cijfers β€” vooral tijdens het eten, want dan hangen ze pal achter haar stoel β€” en “schrijft” ze briefjes. Ik hoop dat we deze herfst niet weer wekenlang thuis hoeven te zijn, maar mocht het zover komen dan hebben we een project op de plank liggen…

Veel te snel voorbij

Onze vakantie had één groot nadeel: het feest was te snel voorbij naar onze zin. We hadden deze keer maar een week, en dat is toch best kort β€” zeker voor de mensen die er helemaal voor uit Nederland moesten komen. Maar goed, wij hebben geen klagen want we hopen volgende week nog een paar dagen naar het Zwarte Woud te gaan.

Een paar hoogtepunten van de afgelopen week:

  • we hadden daar een koelkast en diepvries waar je heerlijk fris water uit kon tappen, en zelfs ijsblokjes! Daar heeft met name Boaz uitbundig gebruik van gemaakt πŸ™‚
  • Judith kon lekker spelen met haar kleine nichtje, en dan was zij eindelijk eens niet de kleinste
  • er was bijna altijd wel iemand te porren voor een spelletje
  • we hebben enorm genoten van de mooie uitzichten op hoge bergen of juist vanaf een berg over de wijde omgeving
  • we hebben lekker gewandeld
  • in het dorpje was een speelpark met springkussens, een waterglijbaan en nog meer leuks dat we thuis niet hebben
  • Hannah en Boaz hebben meegedaan met een leuke vossenjacht, en ze hebben gisteren gerodeld
  • we hadden daar een ligbad. Vooral Judith heeft daar heel vaak en heel lang van genoten

Op donderdagavond keek Hannah vanaf het balkon toe hoe verschillende mensen afscheid namen en zich voorbereidden op hun terugreis. Ze vroeg zich af of Γ‘lle mensen vrijdag weer naar huis gingen. Toen ik uitlegde dat sommige gezinnen ook nog een tweede week bleven, begonnen er ineens lichtjes te schitteren in haar ogen. “Kun je hier dan ook gewoon een hele mÑÑnd blijven?!?” Dat leek haar wel wat! Haha, leuk bedacht, maar dat wordt ons toch een beetje te kostbaar πŸ˜‰ We zullen proberen om de rest van de schoolvakantie her en der nog wat op te fleuren met een dagje uit ofzo… En wie weet, als het weer goed is en we ons vervelen gaan we misschien nog wel een paar nachtjes kamperen. Maar nog een keer naar de Alpen, dat zal waarschijnlijk moeten wachten tot volgend jaar…

Onder de rook van de witte berg

Het is voor ons nu volop vakantie. We zitten een weekje in de Franse Alpen, met nog 8 andere mensen uit onze familie. Vanaf het balkon kijken we uit op een prachtige bergpartij, en volgens onze kaart ligt de Mont Blanc daar achter… Dat moest natuurlijk nader onderzocht worden, want “de hoogste berg van Europa zien” stond op nummer 2 van Boaz’ wensenlijstje. Op nummer 1 stond “op de top van de hoogste berg van Europa klimmen” πŸ™‚

Vandaag was het mooi weer, en dus tijd om wens nummer 2 uit te voeren. Een kabelbaan (helaas voor Johan…) voerde ons naar de berg die we vanaf ons balkon konden zien. En inderdaad, eenmaal boven was het uitzicht ge-wel-dig mooi!

En ook het landschap dichterbij was indrukwekkend. Een enorme woestenij van rotsen met metersdiepe spleten er tussen. We hebben er heerlijk geklauterd, sneeuw gevoeld, gewandeld en van het uitzicht genoten. En vooruit, een paar gekke foto’s gemaakt πŸ˜‰