Vier keer slapen

Soms zeg ik vol zelfspot tegen Johan: “Er is in ieder geval ÊÊn ding waar ik goed in ben: slapen”. Als ik ’s avonds op de bank zit te lezen val ik soms gewoon in slaap, en als ik m’n bed ruik sowieso. Meestal slaap ik dan in ÊÊn ruk door tot de volgende ochtend half 7. Vervolgens steek ik slaperig een hand uit naar het kussen naast me en constateer 3 van de 4 keer dat manlief verdwenen is. Die zit dan al lang en breed achter z’n laptop in een woonkamer vol spelende kinderen. “Ja, Judith was om vijf uur wakker dus toen ben ik er maar uit gegaan”.

Niks van gemerkt. Ik slaap echt als een marmot.

Onze kinderen krijgen de smaak van (uit)slapen helaas maar langzaam te pakken. Echte nachtelijke avonturen beginnen gelukkig zeldzaam te worden, maar vanaf een uur of vijf kan er zomaar eentje wakker zijn. Meestal Judith. En die gaat dan echt niet makkelijk meer slapen, de helft van de keren omdat ze zooooooo’n honger heeft omdat mama de avond tevoren weer ’s zooooooo ongelooflijk vies had gekookt. Dan zit ze dus in alle vroegte met Johan aan een bordje Brinta, maar vervolgens blijft ze wakker en is ’s middags haar energie op, wat zich uit in huilen, jammeren en nog meer huilen. Niet ideaal dus. En dat weet ze best, we hebben haar vaak genoeg verteld dat we willen dat ze pas om half 7 uit haar bed komt. Ze kan alleen nog niet klokkijken 😉

Vanmorgen had Johan ook een keer “uitslaapdag” na een intensieve werkweek. Hij had een online conferentie georganiseerd en zat dus de ganse lange week te videobellen en alles te regelen. De conferentie was erg geslaagd, maar na 5 dagen was ’t ook wel mooi geweest. Zaterdag uitslaapdag dus. Toen Judith begon te roepen was ik een keer de eerste die reageerde. Maar ik had geen zin om “midden in de nacht” al in de woonkamer te gaan zitten, dus ik stopte mevrouw weer in. Tevergeefs natuurlijk 😉 Bij poging drie heb ik haar maar uitgenodigd om bij mij in bed te kruipen, en daar sliep ze zowaar nog een mooi poosje door!

Bij het tafeldekken werd tegen elkaar opgeschept. Hannah had tot half 8 geslapen, en Boaz tot 7:20. Hij heeft een digitaal horloge, dus kan dat op de minuut nauwkeurig bijhouden. Toen zag ik Judith even denken. Het was duidelijk dat haar slaap-prestaties het niet haalden bij die van broer en zus… Maar plotseling stak ze haar neus in de lucht en verkondigde parmantig: “En wat vind je van mij??? Ik heb vannacht wel VIER KEER geslapen!”

🙂 🙂 🙂 🙂

Ik vind het een geweldige vondst 🙂

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *