Voertuigpech en een heerlijke wandeling

We hadden deze week nogal wat voertuigpech. Eerst had ik zelf een lekke band, toen vloog Boaz z’n ketting eraf op weg naar huis, en tenslotte had Hannah een lekke band. Tenminste, we hoopten dat dat “tenslotte” zou blijven. Maar nee.

Donderdag moest papa voor werk in Frankfurt zijn. Toen was het natuurlijk een logische stap om z’n vrouw gezellig mee te nemen en bij ons te overnachten! En omdat ze vrijdag niets bijzonders in de agenda hadden staan, gingen ze samen naar Münstertal om de Belchen te beklimmen. Toen ze na een geslaagde wandeling weer terug wilden rijden, gaf hun auto er echter de brui aan. Ze kregen ‘m zelf niet meer aan de praat en ook een telefoontje naar Nederland bracht geen uitkomst. Gelukkig hadden ze een verzekering voor pechhulp in het buitenland, en uiteindelijk werd de auto kapot en wel afgeleverd bij een garage in Bad Krozingen. Maar dat kostte natuurlijk heel wat telefoontjes en heel wat wachten.

En daarmee was het probleem niet opgelost. Zaterdagmorgen gingen we dus maar weer naar de garage. De monteur had al snel gezien wat er mis was en dat dat het beste gerepareerd kon worden bij de Nederlandse garage die onlangs een grote reparatie aan de versnellingsbak had uitgevoerd. Dus gaat de auto volgende week op transport naar Nederland. En wij zouden een leenauto krijgen waarmee papa en Jantie terug konden naar Nederland. Uiteindelijk duurde dat ook nog een paar uur en moesten we ervoor naar Freiburg, maar het is gelukt. Voor een leek is het verschil met hun eigen auto amper te zien, behalve dat er nu witte nummerborden op zitten in plaats van gele 😉

En na al dat geregel maakten we dus toch nog een heerlijke wandeling! Ons oorspronkelijke plan om naar de watervallen bij Schaffhausen te gaan was in het water gevallen, maar tijdens het wachten bij de autogarage had ik in een krant gezien dat wegwerkzaamheden bij Freiburg versneld waren afgerond en daarmee de weg naar de Ravennaschlucht weer vrij was. Dat was goed nieuws, want daar wilden we graag nog eens naartoe. En het ligt voorbij Freiburg, dus kon goed gecombineerd worden met het ophalen van de huurauto. We stopten zoveel mogelijk spullen en mensen in onze auto, de rest in de trein, en togen naar Freiburg. Vervolgens dus met twee auto’s verder naar de Ravennaschlucht. Na een heerlijke picknick liepen we het ravijn op en neer. Inclusief pauzes is dat een tocht van zo’n twee uur over smalle paadjes vlak langs een riviertje, over houten bruggetjes en trappen, en langs verschillende watervalletjes. We hebben ervan genoten. Zo’n uitje voelt echt als vakantie-dicht-bij-huis, de natuur is echt prachtig.

En we hadden dit keer extra geluk: vlak bij de Ravennaschlucht staan een paar hotels en restaurants, en één daarvan heeft de voorgevel omgebouwd tot een enorme koekoeksklok. Aangezien wij daar om 1 uur zaten te picknicken en van 3 uur tot half 4 van een ijsje genoten, konden we drie keer het spektakel bewonderen. Kijk zelf maar:

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *