Weer naar de kerk! Maar toch niet

Morgen is het Pinksteren, en onze gemeente zag er naar uit op die dag voor het eerst weer (met een beperkt aantal mensen) een kerkdienst te kunnen houden. De draaiboeken waren opgesteld, de stoelen keurig op afstand van elkaar gezet, er is een inschrijfsysteem opgetuigd zodat iedereen een keer de kans zou krijgen om naar de kerk te gaan de komende weken… ik had er helemaal zin in. En Johan had mij de primeur gegund om naar die dienst te mogen.

Maar helaas. Het feest gaat niet door.

We kregen een mail met de daarin de mededeling dat “een persoon” uit onze gemeente contact heeft gehad met “iemand” die positief op corona is getest. Wie dat is, waar en wanneer die persoon eventueel contact heeft gehad met andere gemeenteleden, dat is allemaal een groot vraagteken. Of diegene zelf corona heeft ook, want een test kan pas na het Pinksterweekend uitgevoerd worden… [tot zover dus het belang van snel en toegankelijk testen. Als je op vrijdag hoort dat je misschien besmet bent, kun je mooi tot dinsdag wachten tot je ergens terecht kunt]. Nu heeft onze kerkenraad dus besloten om uit voorzorg de dienst af te gelasten. Ze zijn denk ik een beetje geschrokken van de berichten uit Frankfurt, en willen het zekere voor het onzekere nemen. Jammer hoor…

Het voelt ook wel een tikkeltje overdreven dat meteen niemand mag komen. Wij hebben zelf bijvoorbeeld al maandenlang niemand uit de gemeente ontmoet, dus ook niet de potentiële coronapatiënt. En zo zullen er meer gemeenteleden zijn, aangezien dit pas de eerste zondagse dienst sinds half maart zou zijn. Als degene om wie het gaat dus even z’n naam zou doorgeven en zou vermelden waar en wanneer hij/zij met anderen in contact is geweest, kan ieder z’n conclusies trekken. Wel zo handig ook om dat vast te weten vóór er dinsdag eindelijk getest gaat worden, voor de mensen die het betreft. Maar kennelijk gaat privacy hier vóór de kerkdienst en vóór het natrekken van de besmettingsketen.

Tjah. Ik ben hier gewoon chagrijnig van, dat moge inmiddels duidelijk zijn 😉

Gelukkig is er ook goed nieuws. Zoals het er nu uitziet, kan Hannahs school over twee weken weer grotendeels open. Ze willen elke schooldag fysiek les gaan geven, en dan mogen steeds 12 van de 14 kinderen in de klas aanwezig zijn. Niet helemaal ideaal, maar een stuk beter dan het tot nu toe was ­— namelijk alleen een paar uur online les. Wel een beetje jammer dat school precies begint in de week dat wij weer een bruiloft hebben in Nederland, terwijl ze nu twee weken vakantie hebben en we al weeeeeeken thuis zitten. Maar goed. Dat ligt aan de planning van het bruidspaar natuurlijk B-)

Bij de Kindergarten zit er nog weinig schot in de zaak. Tot nu toe zijn alleen kinderen welkom wiens beide ouders verplicht op hun werk moeten verschijnen (dus niet thuis kunnen werken), of die volgens Jeugdzorg thuis gevaar lopen. Daar hoort ons kroost niet bij, en dus moeten we er rekening mee houden dat ze pas half september een kansje krijgen om weer (deels?) naar de Kindergarten te mogen en hun vriendjes te zien. Dat is best een lange periode natuurlijk. En zelfs daarna is het nog maar de vraag hoe het plaatje eruit komt te zien, omdat afstand houden voor peuters gewoon niet realistisch is. Als de “strengste” voorstellen opgevolgd worden, kunnen kinderen van thuisblijvende moeders en/of thuiswerkende vaders voortaan dus pas vanaf 6 jaar naar school en zitten ze tot die tijd thuis.

Er komt dan ook wel protest tegen deze regels, zeker aangezien in andere landen jonge kinderen vrijwel geen beperkingen meer opgelegd krijgen omdat ze maar zo’n kleine rol lijken te spelen in het hele corona-gebeuren. We hopen maar dat deze protesten er toe leiden dat het beleid wordt heroverwogen, en dat de situatie zo ver verbetert dat de beperkingen opgeheven kunnen worden. Het zou heerlijk zijn als onze schatjes regelmatig even op iemand anders z’n lip kunnen zitten in plaats van elkaar het leven zuur te maken 😉

Maar dat is toekomstmuziek. Vooreerst hebben we de schone taak om als gezin Pinksteren te vieren. Er liggen een paar puzzeltjes en opdrachtjes klaar, gespreksvragen en bijpassende Bijbelgedeelten… en daar houdt het op voor mij als moeder. De kern van het feest kan ik niet “maken”, zelfs een gezellige sfeer creëren lukt niet altijd. Maar gelukkig mogen we juist met Pinksteren naar boven kijken:

Heilige Geest van God,
adem in ons midden,
dan zullen wij aanbidden
de Vader en de Zoon.

Kom, o Heilige Geest,
wij wachten op U.
Vervul ons met uw kracht,
Heil’ge Geest kom nu.

(~ Sela)

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *