Na gedane arbeid… :)

Dat gevoel hebben wij momenteel. We hadden niet zo’n beste nacht omdat Judith niet helemaal fit was (overdag wel hoor, maar ’s nachts is ze dan ineens heel zielig), ik ben zelf snipverkouden, en vanmiddag was Hannahs kinderfeestje. We hoorden iemand zeggen dat dat “de zwaarste dag van het jaar” is – dan heb je verder misschien gewoon een luizenleventje, zó erg is het nou ook weer niet, maar het is wel even extra aanpoten. Zeker omdat de treinen vanuit Freiburg juist op het moment dat Johan ter assistentie naar huis zou komen, een storing kregen. De eerste anderhalf uur “feest” moest ik dus alleen doen met 11 kinderen. Dat is nog even extra aanpoten.

Maar het is allemaal goed gekomen. De oven bakte patat, en ik heb broodjes hamburger gemaakt die ze zelf mochten “versieren” met sla, tomaatjes, komkommer en saus. Daarna was het tijd voor ons escape-room spel. De handleiding daarvoor hadden we gekocht, daar stond precies uitgelegd welke raadsels wanneer opgelost moesten worden, en ook hoeveel blikjes, ballonnen, grabbeldozen, verstopte sleutels etc we nodig hadden. Dat was ideaal, dan kan je in een paar uurtjes echt iets leuks in elkaar draaien.

Het “verhaal” was dat de verjaardagstaart was gestolen en alleen teruggegeven zou worden als de kinderen het juiste codewoord zouden vinden. Dat was echter niet gemakkelijk, want voor elke letter moest hard worden nagedacht. Ze moesten bijvoorbeeld uitdokteren:

Een moeder heeft drie dochters. Elke dochter heeft een broer. Hoeveel kinderen heeft de vrouw?

Ze stonken er enthousiast in: “Zes natuurlijk!”. En dus gooiden ze het verkeerde blik om, en vonden daarmee een verkeerde letter. Een andere letter werd gevonden door een raadsel op te lossen waar 1, 2 of 3 uit moest komen, en de desbetreffende ballon lek te prikken. Een kistje kon opengemaakt worden met een sleutel die in een uitgehold boek verstopt zat. Ze moesten op een gegeven moment zelfs bellen met een “mede-dief” om met een codewoord een nieuwe letter los te peuteren. Dat was erg spannend, vooral omdat ze er niet helemaal achter konden komen of die “mede-dief” nou Hannahs papa was of toch… een echte dief?!? Wat dat betreft was het een voordeel dat Johan nog niet thuis was 🙂

Toen het spel bijna klaar was, kwam Johan gelukkig wel thuis. De kinderen kregen hun welverdiende stuk taart en daarna konden ze heerlijk met Johan het park in. Het was wel koud maar erg zonnig, en daarmee precies geschikt voor wat klassieke verjaardagsspelletjes als met-een-lepel-een-tennisbal-overbrengen, “moeras oversteken”, enzovoorts. En in het park kun je ook gewoon lekker even rennen en boompjeklimmen. Ideaal: ze konden zichzelf een poosje vermaken, Johan telde regelmatig of alle aapjes nog binnen zichtsafstand waren en ik had thuis tijd om de rommel op te ruimen en nog wat nieuwe dingen klaar te zetten.

Toen ze weer thuis waren, was het al vier uur geweest. En dus al bijna ophaaltijd, want om half vijf was het feest klaar. Natuurlijk loopt dat altijd wel iets uit, maar om vijf uur was de rust echt weergekeerd. Juut ging nog even lekker in bad om de moeheid weg te spoelen, iedereen kreeg een boterham in z’n maag (of een halfje, na alle calorieën van die middag), en verder doen we niks meer. Heerlijk.

De kinderen hebben ervan genoten, Hannah kan nog dagen vooruit met haar cadeautjes (ik verbaas me nog steeds over de hoeveelheid cadeaus die de kinderen hier meebrengen, veel meer dan ik me van NL herinner!) en wij zijn tevreden met ons prestatie 😉

Morgen mag Boaz een ochtendje wennen op school, met andere aankomende eersteklassers. Heel slim merkte hij op dat ‘ie dan óók zakgeld krijgt, want dat hoort zo als je naar school gaat. Wat een mazzel dat die proef-dag precies op zaterdag valt, als Hannah altijd haar zakgeld krijgt 🙂 Verder gaan we die dag waarschijnlijk weinig bijzonders uitvoeren. Een beetje uitpuffen, nagenieten en weekend vieren. “Na gedane arbeid” bevalt dat vast goed 😉

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *