Drie

Onze jongste is zaterdag drie jaar geworden. Ze moet er zelf nog even aan wennen. Halverwege haar verjaardag kwam ze een beetje aarzelend naar me toe: “Mama, wat ben ik?” Ik keek haar wat bevreemd aan, en ze probeerde het nader uit te leggen: “Wat jije zei in de keuken”. Aha, toen begon het te dagen. Johan had geprobeerd haar te leren dat ze “drie” is, en daarbij ook het juiste aantal vingers op te steken. Maar ze was het goede woord kennelijk toch weer even vergeten. Toen ik het nog eens had voorgezegd stoof ze enthousiast naar haar verjaardagsvisite: “Ik is drie! Ik is nu drie!” 🙂

Wat een feest toch hè, zo’n verjaardag. En het leukste van alles was dat ze maandag mocht trakteren op de Kindergarten. We hadden samen chocolade-cupcakejes gemaakt, en daar had ik met botercrème wat gekleurde spikkeltjes en figuurtjes op geplakt. Mevrouwtje was er helemaal tevreden mee – maar aan het eind van de dag vond ik nog 3/4 cakeje in haar broodtrommel terug. “Ik vonne cakeje niet lekker!” Hmmmm. Het enthousiasme ging kennelijk meer om de mooie spikkeltjes dan om de cupcakejes. Maar het idee van een verjaardag en van trakteren blijft speciaal.

En ook cadeautjes krijgen blijft leuk. Verschillende mensen hadden vooraf al een kaart of een cadeautje bij ons laten bezorgen, en die hadden we natuurlijk allemaal zorgvuldig weggestopt tot Judiths verjaardag. Daardoor had ze ’s morgens vroeg een hele verzameling om open te maken en te bewonderen. Ze is gelukkig nog op de leeftijd dat ze zelfs van een paar nieuwe sokken razend enthousiast kan worden 😉 dus ze was helemaal in haar nopjes.

Maar jarig zijn is ook ontzettend vermoeiend. De volgende dag was onze grote meid helemaal afgedraaid, waardoor ze ’s middags een uitgebreide tuk deed. En vervolgens ’s nachts weer wakker was, en de volgende dag on-ge-loof-lijk chagrijnig. Gelukkig heeft ze nog bijna een jaar om weer bij te komen…

Eén gedachte over “Drie”

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *