De zomer is voorbij!

Er zullen waarschijnlijk nog wel een paar zonnige dagen komen, maar de echte zomer is hier voorbij. Daarvoor zijn drie onmiskenbare aanwijzingen:

  • Onze afstreepkalender is op twee hokjes na vol. Ik had een overzicht gemaakt van de zomer: wanneer begint de schoolvakantie, wanneer gaan we naar Oostenrijk, wanneer komt er bezoek, enzovoorts. Heel pedagogisch verantwoord, en het gaf een beetje duidelijkheid in de planning. Alleen voor Judith helpt het natuurlijk nog niet, die vraagt gewoon een aantal keer per dag: “Gaanne wij nou naartoe dan?” Maar nu is de kalender dus bijna vol. En volgende week begint de school weer (op woensdag) en gaan Boaz én Judith allebei naar de Kindergarten (vanaf dinsdag). Voorbij met alle geluier – aan de slag!
  • Het weer is omgeslagen. Het is gewoon frisjes zonder jas buiten! En het heeft vannacht geregend, dat geeft meteen een snuifje herfst in de lucht. Gisteren zaten we nog een paar uur lang lekker in het zonnetje in de speeltuin, maar ik geloof niet dat dat deze week nog weer lukt. Nou kan ik natuurlijk ook met een jas aan op een bankje zitten, maar dat voelt toch anders. Ik heb maar snel van de gelegenheid gebruik gemaakt en een lekker stoofpotje op het vuur gezet.
  • Johan was gister jarig. Dat is altijd zo ongeveer aan het begin van het nieuwe schooljaar, en past dus prachtig in ons overzichtelijke jaarritme: Hannahs verjaardag valt standaard in de kerstvakantie, Boaz is rond Pasen jarig (dat is hier ook een schoolvakantie), Judith en ik rond de herfstvakantie en Johan dus aan het eind van de zomervakantie.

Die verjaardag van Johan was trouwens niet heel uitgebreid dit jaar. Familie was nog pas hier geweest of samen met ons op vakantie, dus er kwam niemand vanuit Nederland. Op z’n werk trakteren vond meneer ook niet nodig, en verder iemand uitnodigen… daar heeft hij al helemaal niet aan gedacht. Eigenlijk past dit prima bij Johan: hij vindt het super gezellig als mensen langs komen en liefst dan ook meteen een paar dagen blijven, maar die “verplichte nummers” als massale verjaardagen en recepties vindt hij helemaal niks. Dus zat hij gisteravond volmaakt tevreden op de bank: hij was blij met z’n cadeautjes, had thuis gewerkt en tijd genomen om ’s middags een tijd lang in het zonnetje in de speeltuin te zitten, én hij had de kans gehad om z’n nieuwe cd te beluisteren en een beginnetje te maken in z’n nieuwe boek. Wat wil een mens nog meer… Nou, Johan dus niet zoveel 🙂

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *