“Waarom staan die stenen daar?”

Als we met onze kinderen op pad zijn in het bos, bij een rivier of in de bergen, moet er altijd van alles verzameld worden. Vogelveren, stoere takken, kastanjes en eikels, en ook stenen. De meeste verzamelde bijzonderheden verdwijnen na een poosje geruisloos uit ons huis, om te voorkomen dat we ondergesneeuwd raken. Maar de stenen hadden inmiddels een aardig hoopje gevormd op ons terras. Tijd om er weer eens iets mee te doen, nadat we er al ’s een aantal hebben beschilderd en andere gediend hebben om onze speeltent op z’n plek te houden tijdens een bijna-storm.

Zondag hielden we een Bijbelmoment met onze stenen, gekoppeld aan het verhaal uit Jozua 4 waar de Israëlieten de Jordaan oversteken en als herinnering aan Gods wonderen een gedenkteken oprichten met twaalf grote stenen. Hanna Lam heeft er een treffend liedje over geschreven: “Waarom staan die stenen daar? (…) Het is een verhaal, luister ik vertel het je allemaal!”

Ook voor ons als gezin is het natuurlijk goed om af en toe weer terug te denken aan momenten waarop we bijzonder Gods hulp hebben ervaren, of dingen waarin Hij ons bijzonder gezegend heeft. Dus pakten we onze stenen erbij en schreven er verschillende dingen op: De Heere gaf ons een fijn huis, school en kerk in Bad Krozingen. Dat was bepaald niet vanzelfsprekend, en dus een goede reden tot dankbaarheid. We zijn allemaal gezond en kunnen ons (school)werk doen. Wat verder terug: we kregen drie gezonde kinderen. Bij de doop beloofde God dat Hij ook hun God en Vader wil zijn. Nog verder terug, alweer 12,5 jaar: de Heere bracht een jongen en een meisje met een nogal verschillende levensgeschiedenis bij elkaar in een vwo-klas in Kampen… Hannah snapte ‘m meteen, dat waren papa en mama 😉 Voor haar is het natuurlijk volkomen logisch dat Johan en ik “bij elkaar horen”, maar als je bedenkt hoe verschillend ons leventje tot ons 15e was, is het best speciaal dat we elkaar tegengekomen zijn. Ik woonde vanaf mijn geboorte op hetzelfde adres, ging in hetzelfde dorp naar school en kerk, had al mijn familie daar… Johan had alleen al 6 basisscholen gehad, in verschillende werelddelen gewoond, had helemaal geen familie in Overijssel wonen – maar kwam uiteindelijk toch op de Pieter Zandt terecht, net als ik. Gelukkig maar 🙂 We concludeerden samen dat we nog geen dag spijt hebben gehad van onze relatie, dus ook dat was een steentje waard.

Ik vond het mooi om te horen dat er ook andere dingen genoemd werden: “Dat de Heere bij ons is”. “Dat iedereen die in God gelooft, eeuwig leven krijgt”. “Dat de Heere goed is”. Ook dat zijn stenen die als een onmisbaar fundament onder ons leven liggen, en die het waard zijn om steeds opnieuw bekeken te worden zodat we ervoor kunnen danken. Aan ons als ouders de taak om erover te vertellen, zodat ook onze kinderen vertrouwd raken met Gods wonderen en Zijn karakter leren kennen.

Eén gedachte over ““Waarom staan die stenen daar?””

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *