Ollie

Hieronder zien jullie Judiths favoriete boek. Het gaat over Gonnie en Gijsje, twee parmantige gansjes met laarsjes aan. Die laarsjes waren de aanleiding waarom oma Paula ons dat boek gegeven heeft: er staat een gansje in met één blauw en één rood laarsje. Dat is een stukje familiegeschiedenis. Toen Johan klein was had hij rode laarsjes, maar er was er eentje kwijtgeraakt. Vervolgens werden er nieuwe laarsjes gekocht, precies dezelfde maar dan in het blauw. En ook daar raakte er eentje van kwijt! Vanaf toen lopen kleine Commelinnetjes dus op één rood en één blauw laarsje. Judiths voeten zijn inmiddels alweer te groot geworden, maar we bewaren de laarsjes nog trouw voor het volgende kindje in de familie 🙂

Het leukste aan het boek is dat je op de kaft een klepje omhoog kunt duwen, waardoor er een klein gansje uit het ei komt. En dat is meteen het favoriete verhaaltje in dit boek: Gonnie en Gijsje zien een ei. In dat ei zit Ollie, een klein gansje. Maar Ollie wil er niet uit! Een heel verhaal lang proberen Gonnie en Gijsje hem zo ver te krijgen dat Ollie uit het ei komt, maar hij doet het niet! “Ik kom er niet uit!” “Ik kom er echt niet uit!” “Ik kom er toch niet uit!” Die zinnetjes worden door onze jongedame steeds weer herhaald, tot ze dan met een grote grijns het klepje omhoogduwt: “Komme toch uit!”

Zie je hoe boos Gonnie en Gijsje zijn? Die Ollie trekt zich er niks van aan 🙂

Het blijft een kostelijk herkenbaar verhaaltje. Een verdraaid eigenwijs klein gansje dat ECHT NIET gaat doen wat de anderen van hem vragen. Ze kunnen achter hem aan rennen, ze gaan zelfs bovenop het ei zitten, ze trekken alles uit de kast – maar die kleine doet gewoon precies wat ‘ie zelf wil. Ik herken daar wel iets in. Niet dat ik zelf eigenwijs ben natuurlijk. Maar onze Judith kan er wat van… Regelmatig heeft ze geen zin om mee te gaan als ik Boaz op moet halen van de Kindergarten (en als we er eenmaal zijn wil ze niet mee terug naar huis). Ze wil dan haar schoenen niet aan, haar helm niet op, ze gaat gewoon NIET MEE! Gelukkig heeft ze nog de leeftijd dat ik haar gewoon onder de arm kan pakken en in het fietsstoeltje kan planten, maar gezellig is anders. Ze maakt haar protesten luidkeels kenbaar, en de hele buurt geniet mee. Vasthoudend is ze ook. Gister heeft ze het 1,3 van de 1,5 km volgehouden om als een soort mantra te herhalen: “Ikke ga niet mee. Ikke ga niet mee. Ikke wil niet mee. Ikke ga echt niet mee” [herhaal]. Dat ze ondertussen al lang achterop zat en tegen wil en dank toch richting Kindergarten convergeerde, dat deed er kennelijk niet toe.

Ik heb zelfs heel pedagogisch geprobeerd om haar de gelijkenis met Ollie onder ogen te brengen. Maar daardoor raakte ze zo mogelijk nog meer beledigd: “Ikke IS NIET OLLIE! Ik ga niet mee. Ikke ga niet mee. Ik ga toch echt niet mee”…

Gijsje en Gonnie losten het probleem uiteindelijk op door weg te lopen en te zeggen: “Dan kom je er toch niet uit!” Maar dat werkt bij Judith niet meer. Als ik wegloop en zeg: “Dan moet je maar alleen thuis blijven. Mama gaat nu weg”, dan is er 50% kans dat ze dat een prima oplossing vindt. Dus ja, dat heeft niet meer het gewenste effect. Mij blijft weinig anders over dan mijn tegenstribbelende “ei” maar gewoon op te pakken en in de gordels te zetten. Gelukkig is deze strijd na de zomervakantie waarschijnlijk een stuk minder: dan mag madame zélf naar de Kindergarten. En daar is ze het roerend mee eens. Alweer net als Ollie, want kijk maar op de laatste bladzijde hierboven. Ollie is nog maar net uit zijn ei, of hij wil OOK! Als hij niet meteen krijgt wat hij wil – omdat hij het nog niet heeft gevraagd – stampt hij heel boos in het rond. Pas als hij ook laarsjes krijgt, net als de groten, is hij tevreden. Dan stapt hij twee rondjes en besluit vervolgens dat de laarsjes toch te warm zijn en dat ‘ie iets anders wil.

Hier houdt de gelijkenis op, wat mij betreft. Als Judith straks naar de Kindergarten mag, is ze helemaal tevreden. Dan gaat ze elke ochtend vrolijk de deur uit en speelt dat het een lieve lust is. En het rode en blauwe laarsje staan te wachten tot het volgende kindje in onze familie uit zijn “ei” komt. Ik ben benieuwd of die net zo eigenwijs gaat zijn 🙂

Eén gedachte over “Ollie”

  1. Heerlijk! Ik vind Gonnie en Gijs ook zo leuk 😉
    Deze kleine mag nog wel een poosje in zijn ‘ei’ blijven zitten, als tie maar niet eigenwijs blijft zitten!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *