Toppie!

Afgelopen zaterdag was voor ons een top-dag. Samen met Hendrik-Jan en Claudia zijn we de Belchen opgeklommen. Dat is de hoogste berg hier in de omgeving, te zien als je vanaf de snelweg naar ons huis rijdt. Johan is er al een aantal keer opgeklauterd, en Hannah en Boaz ook een keer. Nu gingen we dus met z’n allen.

Eerst gingen we met de auto naar een wandelparkeerplaats in de buurt van Münstertal, en vandaar gingen we te voet verder. Door het bos met smalle klauterpaadjes, maar ook over weggetjes met een fantastisch uitzicht over het Zwarte Woud, over de Rijnvallei… zelfs de Zwitserse bergen met eeuwige sneeuw konden we in de verte zien liggen! Eiger, Mönch, Jungfrau… We krijgen al helemaal zin in onze zomervakantie in de bergen 🙂 Maar ook deze tocht was al prachtig. Het voelt toch altijd een beetje als vakantie om in de bergen te zijn, ook al wonen we in de buurt. En als je dan op je wandeling van die typische bordjes tegenkomt met “Belchen – 4.0 km” en daaronder nog 5 andere routes naar bergen verder weg, dan voel ik me een echte toerist in een prachtige omgeving en bovendien heerlijk weer.

Natuurlijk hielden we ook regelmatig even pauze om van het uitzicht te genieten, op adem te komen en wat te eten en te drinken. Voor zo’n klimpartij heb je tenslotte “kracht” nodig, liefst in de vorm van gedroogde worstjes, chippies of snoepjes…

Al met al was het een hele klim, en waren we blij toen het Belchenhaus in zicht kwam. Dat is een restaurant vrijwel op de top van de berg, waar ze allerlei lekkers verkopen en je even lekker uit kunt rusten. Vandaar is het dan nog maar 250 meter naar de echte top, dus die hebben we ook nog even gelopen. Daar heb je dan een 360 graden vrij uitzicht over een groot stuk van het Zwarte Woud, een deel van Zwitserland en aan de overkant van de Rijn ook Frankrijk.

Boaz op de top van de Belchen
“Het kruis”, de markering voor het hoogste punt.

Toen we voldoende uitgerust waren, gingen we weer op weg naar de auto. Dat was natuurlijk vooral bergaf, dus kostte minder energie. Maar ook een paar uur naar beneden lopen voel je uiteindelijk wel in je voeten, dus we vonden het niet erg om onze auto weer te zien. Al met al was het een top-dag waar we van genoten hebben. Weer een mooie herinnering rijker, waar we nog eens aan terug kunnen denken als we van de snelweg af komen en de Belchen voor ons zien opdoemen 🙂

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *