Indianenkamp

Vanmiddag is het eindelijk zo ver: Hannah mag op Indianenkamp. Samen met kinderen uit onze kerk en natuurlijk een aantal echte Indianen-opperhoofden. Gewoonlijk verkleden die zich als normale mensen, maar de komende paar dagen laten ze hun ware aard zien 😉 Johan heeft gisteren al hard geholpen bij het opzetten van de tipi-tenten – deels in de stromende regen. Gelukkig is het nu lekker weer en zijn de vooruitzichten redelijk goed.

Bij het opzoeken van de spullen begint het ook bij ons te kriebelen: luchtbed, slaapzak, een zaklampje… het kampeer-avontuur lonkt 🙂 Binnenkort krijgen we een tent te leen, dus als het in de Pinkstervakantie lekker weer is willen we één of twee nachtjes gaan kamperen. Gewoon ergens in de buurt, omdat kamperen een avontuur op zich is en er hier heel veel mooie plekjes zijn!

Maar nu is Hannah dus aan de beurt. Het wordt de eerste keer dat ze zonder ons op kamp gaat, tot nu toe heeft ze alleen bij onze families gelogeerd. En twee keer een poging gedaan bij een vriendinnetje in Ede, maar beide keren hebben we haar weer opgehaald… Inmiddels is ze natuurlijk een flink stukje ouder en zelfstandiger, en ze heeft er veel zin in. En wij ook, want op Hemelvaartsdag mogen we allemaal komen helpen bij de knutselactiviteiten.

Een beetje geoefend hebben we trouwens ook al, voor dat Indianenleven. We waren pas bij een gezin uit de kerk dat een enorme tuin heeft, met vuurplaats en vijver. En hoewel hun huis in Frankrijk staat zijn het echte Duitsers: zodra de zon zich laat zien wordt er gegrild! Dus zaten we gezellig bij een houtvuurtje worstjes te eten en klommen de kinderen in de boom. Na verloop van tijd moest uiteraard ook de vijver nauwkeuriger bestudeerd worden, en visjes gevangen “voor het eten”. Je raadt het al, het duurde niet lang voor de eerste “vis” zelf in het water lag. Toen de eerste schrik bedaard was bleek dat eigenlijk best leuk, dus sprongen ze er even later in hun ondergoed in. Brrrrr. Het zag er heel koud uit, maar volgens hun kon het prima. En als ze het toch een beetje koud hadden lieten ze zich opwarmen bij het vuur. Dat klinkt toch alvast als echte Indianen, nietwaar?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *