Geluid

De afgelopen weken is er hard gewerkt in onze straat. De gas- en waterleidingen zijn deels vervangen, dus moest er flink worden gegraven. Het is af en toe een avontuur om thuis te komen, en volgende week gaat de boel zelfs helemaal dicht omdat er een nieuwe laag asfalt gelegd wordt. Maar dan hebben we hopelijk ook weer een super strakke straat – bijna jammer dat je van al die nieuwe leidingen niks terugziet 😉

Judith heeft regelmatig achter het raam staan kijken naar de “wek-mannen” met hun grote machines. Maar ook als we gewoon met iets anders bezig zijn, klinkt het regelmatig: “Isse dat [ge]luid, mama?” Tjah, ik weet het ook niet altijd precies. We horen shovels rijden, we horen van die grote asfalt-verkruimelaars voorbij tokkeren, er worden stenen geslepen en er wordt regelmatig getoeterd door de af en aan rijdende vrachtauto’s. Een heleboel geluid dus.

Ook onderweg is Juut altijd heel geïnteresseerd in geluiden. En inderdaad, als je erop let kan je vanalles horen. Vogeltjes die fluiten, huilende kindjes, drilboren op de bouwplaats, een kettingzaag vanachter een schutting… het is alleen af en toe lastig om te begrijpen welk geluid ze precies bedoelt als ik vijf dingen tegelijk hoor (of als ik niks hoor, want afgelopen week zat mijn rechteroor dicht, heel irritant). Dus dan probeer ik maar wat:
“Ik hoor een zaag”
“Neehee, an’re luid”
“Hoor je de trein rijden?”
“Nee, is niet trein!”
“Wat hoor je dan? Een vogeltje?”
“Nee, hoore water!”
Tjah, dat kan ook nog. Het riviertje maakt elke dag een ander geluid, al naar gelang de hoeveelheid water die er doorheen stroomt. Al had de vogel ook goed gekund, gezien de enorme hoeveelheid kraaien die momenteel weer nesten bouwen. Met een mengeling van plezier en irritatie probeert Judith ze dan weg te jagen als ze voorop de fiets zit: zwaaiend met haar armen, hupsend in haar stoeltje: “KRAAAA! KRAAAA!” Maar de kraaien zijn wel wat gewend van hun soortgenoten, die kijken niet op of om.

Het favoriete geluid is de pauw. Die loopt los bij één van de klinieken in de buurt van Hannahs school. Maar hij is een beetje flauw, want soms schreeuwt hij heel hard maar verstopt hij zich achter de gebouwen. Dus dan zoeken en zoeken en zoeken wij, maar hij laat zich niet zien…
Een minder favoriet geluid is de stofzuiger, of de naaimachine. Dan wil ik ijverig aan de slag maar klinkt het vermanend: “Nee mama, stoppe stofzuige, ik wille niet horen!” En natuurlijk heeft ze wel alternatieven klaar: lekker voorlezen bijvoorbeeld. Van “Janke” en Jip. Of uit één van de boeken met zoekplaten die we uit de bieb hebben geleend. Als ik dan toch volhoud dat ik even aan het werk moet, pakt ze zelf een boekje. Vanmorgen had ze er weer zo eentje die dierengeluidjes maakt. Dus keek die kleine schelm me stralend aan en zei: “Hore mama, isse mooie luid?” En uiteraard uiteraard koos ze keer op keer de pauw. Het geluid is super natuurgetrouw, en dus superirritant geschreeuw 😉 Die boef, ze weet natuurlijk precies dat dat niet mijn favoriet is. Het enige voordeel voor mij is dat de batterij langzamerhand wat aan kracht inboet. Dus schreeuwt de pauw steeds een beetje zachter… “Ik denk dat de pauw een beetje moe is. Laat hem maar even uitrusten.”

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *