De wereld in het klein

Vandaag was er een modelbaan-tentoonstelling op een paar honderd meter van ons huis. Daar zijn we maar ’s een kijkje gaan nemen, en het was echt leuk! We waren vooraf even bang dat vooral Judith snel verveeld zou zijn als ze nergens aan mocht zitten, maar dat ging best goed. Er was genoeg te zien vanaf papa’s schouders – of heel wijs op een omgekeerd kratje staand.

Van verschillende plaatsen in de omgeving waren modelbouwers naar Bad Krozingen gekomen, waaronder een paar grote verenigingen. Die hebben samen een enorm arsenaal aan sporen, treinen, andere voertuigen en natuurlijk miniatuur-landschappen. Ik vind dat geniaal om te zien, en krijg meteen zin om ook zoiets in elkaar te knutselen. Die treinen zijn ook wel leuk hoor, maar de huisjes en de mensjes vind ik veel creatiever. We zagen bijvoorbeeld een jachtpartij in het bos, de brandweer in actie bij een bosbrand, een openluchtconcert, een voetbalwedstrijd, een groep skiërs… maar ook de dagelijkse tafereeltjes van een schattig huisje in het bos met een moestuintje, bloembedden en een schommel in de tuin. Alles omgeven door bergen met watervalletjes en riviertjes, doorsneden door weggetjes met allerhande autootjes, brommers, wandelaars… Noem het maar op, ze hebben het verzonnen en in elkaar geknutseld.

Na anderhalf uur hadden we genoeg gezien en gingen we weer naar huis. En zowaar, vanmiddag is er met de Lego gespeeld! Dat is toch een mooi neven-effect van zo’n uitje. Wie weet inspireert het nog tot grootste bouwwerken – en zijn ze net zo lang zoet als die modelbouwers. Ik geloof dat we dan nog heel wat uren vooruit kunnen 😉

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *