Kastelen & Ridders

Afgelopen zaterdag hebben een ridder en twee prinsessen succesvol een Frans kasteel bespioneerd dat ooit door een Duitse keizer is gebouwd. Even na lunchtijd reed hun koetsier (in Franse auto) onopgemerkt de Rijn over, om vervolgens vanaf Colmar nog een halfuur naar het noorden te reizen. Vanaf 15km afstand zagen we de parel al schitteren boven op een vrijstaande heuvel: Château du Haut-Kœnigsbourg (ookwel Hohkönigsburg in de oorspronkelijke taal).

Bron: Wikipedia

Ruim honderd jaar geleden was er weinig pracht en praal op deze locatie. Maar nadat de Duitsers weer een bijdrage hadden geleverd aan het Frans-Duitse landjepik in de Elsas, vond keizer Wilhelm II dat het tijd was om met een megalomaan bouwproject zijn autoriteit te manifesteren. Het resultaat is een bonte verzameling aan laat-middeleeuwse en romantische elementen, compleet met anachronistische 19e eeuwse kanonnen.

Welnu, toen de ridder, de twee prinsessen en hun koetsier bij de burcht aankwamen voor hun spionage-activiteiten was het eenvoudig om dit voor de Franse onderdrukker verborgen te houden. Er stond namelijk een enorme rij voertuigen (van zogeheten toeristen) en onze koets kon heel onopvallend in dat rijtje aansluiten. Maar toen we vervolgens door de poort naar binnen liepen werd de koetsier even apart genomen door twee bebaarde Arabieren met «Securité» op hun vest. Gelukkig hadden ze geen harnassen en hellebaarden, daardoor leken ze toch nog best vriendelijk. «Of meneer de koetsier ook wapens bij zich droeg, of misschien iets anders gevaarlijks in zijn tas had?» Hmm, «Non, non…» En of ze dan nog even in de tas mochten kijken? «Oui, oui…». En daarna mochten we gewoon doorlopen. Aan de ridder en de twee prinsessen werd niets gevraagd. Pfff, dat was op het nippertje.

Hier inspecteren de ridder en de ene prinses het wapenarsenaal, terwijl de andere prinses op wacht staat om te kijken of er niet toevallig een Fransoos opduikt.
Wapens, wapens, wapens…
De buit na onze spannende spionage-activiteiten

Na een uitgebreide reconnaissance (toch handig soms, die Franse taal), vertrokken de ridder, de prinsessen en de koetsier weer met hun koets naar Duits grondgebied. De ridder en de prinsessen waren wat buit rijker geworden, de koetsier een paar knaken armer. Al met al een zeer geslaagde dag. En bij thuiskomst had de vrouw van de koetsier een heerlijke pan Nederlandse hutspot, met Nederlandse worst!

Nog een interessant weetje voor de Tolkien-fans onder het lezerspubliek: dit kasteel heeft als belangrijke inspiratiebron gediend voor de illustrator John Howe toen hij het werk van Tolkien van illustraties voorzag. Daar kon ik mij best iets bij voorstellen toen ik rondliep in het uitgebreide netwerk van steegjes, trappetjes, gangen, en royale troonzalen.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *