Dan weten zij het ook

Een grappenmaker heeft mij onlangs uitgelegd wat het nou precies betekent om in het onderwijs te werken:

Ik weet iets wat zij niet weten. Dan vertel ik dat aan hen. En dan weten zij het ook. En daar krijg ik dan geld voor.

Timzingt

Zo makkelijk is het. Punt. Nee, niet punt. Dubbele punt: want nu begint het pas. Ik moet namelijk op een gegeven moment ook toetsen of “zij” het daadwerkelijk ook weten. En daar komt heel wat bij kijken.

Er moet een tentamen (Klausur) worden gemaakt. Dat moet eerlijk zijn, en dus voldoen aan allerhande voorschriften. Zo is er bij wet vastgelegd dat een meerkeuze-toets met een voldoende moet worden beoordeeld als meer dan 40% van de vragen correct is beantwoord. Ongeacht het vakgebied of het niveau van de vragen. Geen meerkeuze-toets dus.

Vrijdag 1 februari zaten er dus zo’n 70 studenten te zwoegen op 5 open vragen. Drie uur lang. Dat leverde een enorme stapel papierwerk op. Want iedere student leverde ongeveer 8 paginas uitwerkingen in.

Vervolgens moet er binnen een week een officieel moment georganiseerd worden, waarbij studenten hun nagekeken tentamen in kunnen zien. Het zogeheten Klausureinsicht. Dat betekent dus ook, dat er binnen een week een enorme stapel tentamens nagekeken moet worden. Vorige week maandag heb ik dus samen met 6 anderen een hele dag lang met een rode pen strepen en opmerking in die tentamens zitten krabbelen.

Daarna moesten de cijfers uitgerekend worden. Dat gaat een beetje anders dan in Nederland. Heb je minder dan de helft van de punten, dan krijg je een 5. Onvoldoende. Heb je meer dan de helft van de punten, dan krijg je een cijfer tussen de 4 (zeer matig) en de 1 (uitstekend).

Woensdag was de grote dag. Om 8 uur ’s ochtends samen met de prof en een hele stapel tentamens naar de collegezaal. De studenten stonden al samengedromd op ons te wachten. Voorin de collegezaal stond een hele lange tafel waarop we de tentamens in alfabetische volgorde hebben uitgestald. Vervolgens mochten de studenten één voor één naar binnen komen, hun collegekaart laten zien, en daarna met hun tentamen ergens in de zaal plaatsnemen.

Nu moeten jullie niet denken dat er dan zo’n 10 à 15 studenten komen. Nee… iedereen komt. Want dit is je enige kans om je cijfer te weten te komen voordat het officieel wordt vastgelegd. Als je daarna nog een opmerking wilt maken dan moet je een juridische procedure opstarten. Uiteraard worden bij het nakijken wel eens een paar foutjes gemaakt, en daarom is het zaak om nu zorgvuldig het tentamen te screenen op onrechtvaardige rode strepen of verkeerd opgetelde punten.

Ongeveer de helft van de studenten had het tentamen gehaald. En ongeveer de helft van de studenten leverde hun ingekeken tentamen zonder opmerkingen weer bij mij in. Ofwel met een wanhopig gezicht omdat het aantal behaalde punten dichtbij het vriespunt lag, ofwel opgewekt omdat ze blij waren dat ze het tentamen gehaald hadden. De andere helft trok alles uit de kast. Met algemene vragen mochten ze naar mij toe. Voor klachten over een onterechte beoordeling moest ik ze doorverwijzen naar de prof. Uiteindelijk waren we bij drie studenten vergeten een los blad na te kijken.(Schrijf volgende keer a.u.b. even op dat je opgave 3 op een apart vel uitwerkt, nadat je je eerste poging hebt doorgekrast.) Bij twee andere studenten hadden we punten niet helemaal goed opgeteld. (Excuses!) De rest heeft ijverig geprobeerd om nog wat punten bij elkaar te sprokkelen; maar mijn prof heeft ze als een Russische grenswacht duidelijk gemaakt hoe de zaken ervoor stonden. (Waarom weet u zo goed hoe Russische grenswachten zich gedragen? Ach ja, ik ben ook jong geweest… en dan doe je wel eens onverstandige dingen…)

Maar wat moet je nu doen als student wanneer je niet bij het Klausureinsicht aanwezig kunt zijn? Dan geef je een volmacht (met handtekening!) aan een medestudent, zodat die jouw tentamen mag bekijken. Daar werd handig gebruik van gemaakt. Als je denkt dat je de stof niet zo goed beheerst, maar je wilt toch graag extra punten halen, dan stuur je gewoon een getalenteerde medestudent om je puntenaantal wat op te krikken. Helaas, die vlieger ging ook niet op.

Afijn, na ruim twee uur waren alle studenten weer vertrokken en konden we beginnen aan de laatste etappe. Alle cijfers op een speciaal formulier invullen en inleveren bij het cijferkantoor. Daar worden alle cijfers en tentamens gearchiveerd en ruim 10 jaar zorgvuldig bewaard.

En al die studenten die het tentamen niet gehaald hebben? Die mogen naar het hertentamen komen. En dan begint de hele riedel weer opnieuw. Surveilleren. Nakijken. Klausureinsicht. Maar daar wil ik nu nog even niet aan denken. Na een enerverende week begint nu een periode van ruim twee maanden zonder onderwijsverplichtingen. Dat betekent dat ik nu weer even volop aan de slag kan met mijn onderzoek. Daar zie ik erg naar uit.

Voor de liefhebber is hier (een equivalente vorm van) opgave 1.a van het tentamen:
Laat zien dat er geen breuk $x = p/q$ (dus $p$ en $q \ne 0$ geheel) bestaat zodat $x^3 – 5x^2 + 3 x – 2 = 0$.
Oplossingen kunnen per email worden ingeleverd bij de auteur.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *