Kinderfeestje

Vandaag is de grote dag: Hannah viert haar kinderfeestje! Voor een zevenjarige is dat natuurlijk best een avontuur. Voor haar ouders ook 😉

Ik heb eerst zorgvuldig gepolst bij een moeder uit de gemeente hoe je zoiets hier het beste aanpakt. Doe je het op zaterdag of op een schooldag? En welke tijden zijn dan gebruikelijk? Breng je de kinderen thuis of worden ze opgehaald? Gaat iedereen naar een grote binnenspeeltuin of wordt een feestje thuis juist gewaardeerd? Je moet het maar net weten, en we willen niet dat kinderen zwaar teleurgesteld of gillend van de schrik thuis komen omdat die Nederlanders zo raar doen. Tot nu toe is Hannah nog maar op één feestje geweest, en dat was met de hele klas in een bos-speeltuin. Super leuk, maar in januari een beetje minder. En om nou de hele klas thuis uit te nodigen zag ik ook niet goed komen 🙂 Uiteindelijk zijn we toch een beetje van de standaard afgeweken door de feestneuzen meteen uit school mee te nemen en niet om 3 uur te laten komen. Dat voelt wel heel onzinnig als je op 500 meter van de school woont en de genodigden 20 minuten met de auto moeten rijden. En we leveren service, want we brengen ze ook weer thuis.

Uiteindelijk zijn er nu maar 3 kinderen, en dus de 3 van onszelf. Een beetje mager, maar ja. Twee meisjes zeiden zo kort van tevoren af dat we het niet meer konden verzetten, en dan is er nog eentje die eerst vioolles heeft. En verder zitten er alleen jongens in de klas, en daar had Hannah deze keer “even geen zin in”. “Die jongens zijn zooo druk!”

Ahum. Dat zou hier inderdaad uit de toon vallen.

Nu hebben we dus een handjevol meisjes, dat kunnen we met z’n tweeën wel aan. Want ja, Johan is zo lief geweest om vrij te nemen vanmiddag 🙂 We hebben net patatjes gegeten, een bordje beschilderd en wat gespeeld. Nu is Johan met ze onderweg op “speurtocht” door het park, waar hij een trommel snoepjes heeft verstopt. Dat programma komt misschien bekend voor – we herhalen het gewoon van vorig jaar… Dat is het voordeel van verhuizen, je kunt gewoon je oude draaiboek weer van stal halen en voor het publiek is alles nieuw! Tot nu toe is iedereen geloof ik enthousiast, en Hannah geniet. Het zonnetje schijnt, en ik zit alleen thuis bordjes af te bakken.

Eitje, zo’n kinderfeestje.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *