Vaker Kerst

De vakantie zit er weer op. We zijn weer thuis, en maandag gaat Hannah weer naar school. Boaz kan dinsdag weer beginnen; zijn meester en juffen hebben nog een dagje nodig om het komende seizoen voor te bereiden en leuke plannetjes te maken. Johan gaat vandaag al weer op reis naar Nederland, zodat hij maandagmorgen op tijd in Amsterdam kan zijn voor een conferentie over het formaliseren van wiskundige bewijzen. In lekentaal: ze willen wiskundige bewijzen zo opschrijven dat een computer ze kan controleren en deels zelf kan bedenken. Dat gebeurt al een beetje, maar het kan nog meer, mooier en beter. Daar gaan ze nu met een groep wiskundigen en informatici verder over nadenken.

Hannah ziet er wel naar uit om weer naar school te gaan. Daarbij helpt natuurlijk ook mee dat ze haar nieuwe fiets kan laten zien en mag trakteren! Voor Johan is het fijn dat hij weer wiskunde kan doen zónder scheve blikken van het-is-nu-vakantie-kerel. Want stoppen doet hij sowieso niet… Judith vond het in Nederland nog wel prima, maar ze moppert gelukkig ook niet dat we nu weer thuis zijn. Daar sluit ik me bij aan.

Boaz deels ook, maar toch niet helemaal van harte: al peinzend aan de keukentafel bedacht hij dat we eigenlijk best vaker dan eens per jaar Kerst kunnen vieren. Het is immers heel belangrijk om eraan te denken dat de Heere Jezus geboren is?! Tjah, dat kan ik niet ontkennen. En dat we dan ook meteen wel weer even onze familie op kunnen zoeken als die toch ook vast wel vaker dan eens per jaar Kerst wil vieren, klinkt ook best aardig. Ik vrees alleen dat de rest van de maatschappij hier niet helemaal in mee gaat. Die lusten best kerstkoekjes en feeststol, maar niet in het voorjaar of de zomer.

Gelukkig zijn er nog andere feestdagen. Pasen bijvoorbeeld. En laat dat nou net in een twee weken lange schoolvakantie vallen én laat Boaz in die periode jarig zijn! Dat houden we even in gedachten, wellicht dat we dan weer een reisje naar Nederland ondernemen. Tussendoor hopen we dan maar dat mensen onze kant op komen om te skiën of gewoon gezellig te doen. Want eerlijk is eerlijk, 700 km rijden willen we ook niet té vaak doen. Het ging gelukkig allemaal vlot en voorspoedig, maar ons zitvlees is wel weer even op. Nu moeten we dus even bedenken hoe we alle opgebouwde energie en onrust weer ontladen terwijl het koud en guur is buiten. Iemand nog tips? 🙂

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *