Land, statenbond of bondsstaat

We wonen nu ruim een half jaar in Duitsland, beter gezegd in de Bundesrepublik Deutschland. Want Duitsland is niet één land, ook niet meer twee gelukkig, maar wel 16 landjes bij elkaar. Wij dachten altijd dat dat een soort provincies waren, maar langzamerhand komen we erachter dat het toch iets anders in elkaar steekt. De landen horen weliswaar bij elkaar in een bondsstaat, wat meer is dan een statenbond, maar zijn toch in veel opzichten zelfstandig. Zo is er bijvoorbeeld een Bundespolizei voor de grensbewaking, vliegvelden en stations, maar heeft elk land ook z’n eigen politie, de Landespolizei. En dat gaat zo ver dat elk land z’n kleuren voor de politie-auto’s zelf kan kiezen. De meeste landen volgen sinds een jaar of 10-15 het Europese patroon van blauwe strepen, op een lichtgrijze ondergrond. Maar er zijn nog steeds een paar landen, zoals Beieren, waar (ook) groen-witte politie-auto’s rondrijden. En sommige hebben knalgele strepen naast het algemene blauw-grijs.

Nu is Beieren volgens de volksroddels hier sowieso een land apart. Freiburgers vinden zichzelf groen en vooruitstrevend, en zien Beieren als een soort achtergebleven gebied aan de andere kant van het grote duistere woud, waar ze altijd eigenwijs zijn en dingen net weer anders moeten doen dan “de rest”. Het enige positieve is dat je er goed kunt bolderen (bergklimmen zonder gezekerd te zijn), maar verder is er weinig te beleven.
Nou kan je deze berichten gerust met een korreltje zout nemen, want Baden-Württemberg is ook wel een beetje het land van de arrogante rijkaards die het goed met zichzelf getroffen hebben — volgens weer een ander vooroordeel natuurlijk. De mensen die we hier in de gemeente ontmoeten bijvoorbeeld, zijn gewoon heel aardig 🙂 Maar dat Beieren de boel flink op z’n kop kan zetten, is wel gebleken met de laatste verkiezingen daar. Weliswaar heeft Beieren geen afdeling van de CDU (de partij van Merkel), maar er is wel een soort zusterpartij, de CSU. De voorzitter daarvan stapt op na een verkiezingsnederlaag, en prompt is de hele politiek van slag, gaat Merkel stoppen, enzovoorts. Nu is er natuurlijk wel meer aan de hand dan alleen een paar Beiers die hun mening geven, maar toch.

De zelfstandigheid van landen blijkt bijvoorbeeld ook in het schoolsysteem. Alle Duitse kinderen moeten vanaf hun zesde verjaardag naar de Grundschule, en blijven daar vier jaar. Maar daarna barst het los. Er zijn allerlei soorten middelbare scholen, en het verschilt per deelstaat wat er zoal te kiezen is en hoe lang het duurt voor je een diploma haalt. Er is ook geen centraal examen voor de hele Bundesrepublik, dat wordt allemaal per land geregeld. Wil je bijvoorbeeld je Abitur halen, vergelijkbaar met een vwo-diploma in Nederland, dan ligt het aan het land waar je woont of je op je 18e klaar kunt zijn of langer door moet.

Nog zo’n dingetje: elk land heeft z’n eigen wapen en vlag, en de verhoudingen van de vlaggen (breedte en hoogte) zijn niet overal hetzelfde. Je zou je ook ’s aanpassen aan je buren hè… En zelfs binnen de EU spreekt Duitsland niet met één stem, maar hebben de landen hun eigen ambtenaren  in Brussel om te zorgen dat hun eigen landsbelangen niet ondersneeuwen. Net als binnen de Bundesrepublik trouwens, want elk land heeft z’n eigen ministers en Senat / Staatsregierung / Ministerrad — ook over de juiste term voor een landsregering zijn ze het niet eens. Grote landen als Baden-Württemberg zijn vervolgens opgedeeld in Regierungsbezirke, een soort provincies, met ook weer hun eigen bestuurslaag. Het begint mij intussen te duizelen. Nu zijn wij sowieso niet zo bijster goed in het doorgronden van politiek, maar voor ons gevoel was het in Nederland toch nog een beetje overzichtelijker. Gelukkig is er het RD, en daarin werd pas uitgelegd dat het beter is als Merkel nog een poosje aanblijft. Fijn, dan hebben we onze mening weer helder. En een ander belangrijk punt: Hannah heeft bij de opening van de school ervaren dat de burgemeester van Bad Krozingen niet streng is, maar juist aardig. Hij gaf de school een grote bak met lekker fruit. En dat is tenslotte de politiek waar we hier het meest van merken; letterlijk de vruchten van plukken 😉

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *