Uit

Ik heb net verzucht hoe heerlijk het is als iedereen gewoon lekker aan de slag is, en nu gingen Johan en ik er zomaar even tussenuit. En dat was ook héél erg lekker! “Zomaar” is trouwens niet helemaal waar, we zijn vandaag 8 jaar getrouwd. Dat was voor pa en ma Commelin aanleiding om een weekend hierheen te komen zodat wij samen een nachtje weg konden gaan. Dat was natuurlijk heel aardig en we hebben dankbaar gebruik gemaakt van die mogelijkheid 🙂

De weersvoorspellingen waren niet geweldig, dus we wilden ergens heen waar we ons eventueel ook binnen konden vermaken. We kozen voor Colmar, een oud stadje tegen de Vogezen aan. Vanaf ons huis is dat ongeveer een half uur rijden; zo’n 25 keer een rotonde rechtdoor en dan nog twee keer afslaan. Toen we aankwamen en hadden ingecheckt bij het hotel was het voor ons gevoel wel etenstijd, maar in Frankrijk duurt dat natuurlijk allemaal wat langer. Dus gingen we op ons gemakje door het centrum lopen om de oude (écht oude) huizen te bekijken en een leuk restaurantje uit te zoeken.

Behalve de etenstijd zijn er wel meer dingen echt anders in Frankrijk dan in Duitsland, ook al ligt het zo dicht bij elkaar en is de grensregio min of meer tweetalig. Het viel ons meteen op: Fransen halen in op een eenbaansrotonde, er ligt kauwgom in de gangpaden van de supermarkt en allerhande troep op de parkeerplaats, iedere tuin heeft een muur van minstens een meter hoog (meestal met scheuren en afgebladderde verf) en de stoepen zijn van grauw asfalt in plaats van gezellige steentjes (behalve dan in het toeristische centrum, zie onder). We zijn maar blij dat we in Duitsland wonen 🙂 Maar voor een nachtje was Colmar ook heel leuk. Ik zet hier even een foto van Internet neer, omdat foto’s na zonsondergang nou eenmaal niet zo fraai uitvallen:

Goed, we waren dus in een typisch Frans dorpje en gingen eten in een typisch Indisch restaurantje. Gewoon omdat dat kon en het er lekker uitzag. Ik weet niet exact wat we allemaal hebben gegeten, maar het was lekker. En het leuke is dat je ongestoord met elkaar kunt praten over van alles en nog wat; niemand die je verstaat! Ze konden overweg met Frans, Duits en Engels, maar onderling praatten wij natuurlijk lekker Nederlands.

Vandaag hebben we heerlijk uitgeslapen, uitgebreid ontbeten en toen de lucht bestudeerd. De zon liet zich niet zien, maar het was nog droog. Dus zochten we een wandeling uit iets naast Colmar, zodat we de Vogezen konden verkennen. We reden naar het dorpje Katzenthal – dat klinkt toch lekker vertrouwd Duits… 😉 We klommen huf-puf-puf naar een soort kasteeltje tussen de wijngaarden, en konden nu eens vanaf de andere kant over het Rijndal uitkijken. Wat was dat mooi, met overal de laatste herfstkleuren aan de bomen en de wijnstokken!

We hebben geen selfie-stick of andere apparatuur voor geslaagde foto’s, maar het idee is vast duidelijk

Na nog meer klimmen en puffen en genieten kwamen we uiteindelijk bij een groot monument bovenop een berg. Van daaraf konden we ook een ander stuk Vogezen bekijken, en een groot deel van het Rijndal. Maar we hebben niet lang stilgestaan, we waaiden bijna weg! We hoorden de bomen kraken door de harde wind, en de wolken werden steeds een beetje donkerder van kleur. Snel naar beneden maar, door een regen van blaadjes en later ook van druppeltjes.

Voor het echt hard ging regenen waren we weer bij de auto. En we hadden nog lekker een stukje appeltaart bij ons… 🙂 Daarna gingen we op weg naar huis, via de vele vele rotondes. En daar werden we opgewacht door enthousiaste kindertjes die ons zoooo hadden gemist een verlaten huis. De kinders zijn nog de hort op met opa en oma. Niet erg, wij vermaken ons prima! Volgende week gaan we allemaal weer hard aan de slag – en Johan is zelfs nu alweer met wiskunde bezig, die kan helemaal niet stoppen met zijn werk/hobby. Maar het was heerlijk om er even tussenuit te zijn!

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *