Aan de slag

De vakantie is voorbij, de kinderen zitten weer op school. Ze zijn weer lekker aan de slag en leren weer nieuwe dingen. Hannah krijgt bijvoorbeeld donderdag een presentatie over wilde dieren in Duitsland – dat sluit leuk aan, want ze zag pas een bordje staan dat de nodige vragen opriep. Het was een protest van boeren tegen de oprukkende wolven die weidedieren bedreigen. Net als in Nederland is dat ook hier een onderwerp van discussie.

Boaz leert wie Sint Maarten is, en mag vrijdag met een lantaarntje rondlopen. We zullen ’s kijken hoe dat gaat, want eerlijk gezegd weet ik zelf bar weinig over katholieke heiligen… Voor ons was dat vroeger helemaal taboe, hier wordt er kennelijk een protestants jasje bij gezocht.

Op Wikipedia las ik het volgende: “In Duitsland wordt de katholieke legende, dat Sint-Maarten in dienst van het leger zijn officiersmantel met zijn zwaard in twee delen sneed en een helft aan een arme man zonder jas gaf, jaarlijks op Martinstag gevierd. In delen van Duitsland, Oostenrijk en Zuid-Tirol kent men het Sint-Maartenlopen. Kinderen lopen dan in een stoet met lantaarns door de straten, vaak voorafgegaan door iemand die met een rode mantel om, als Romeins leger-officier verkleed is en op een schimmel zit. Deze man stelt Sint-Maarten voor. Men noemt dit de Martinsritt. De kinderen zingen liederen en als afsluiting is er een kampvuur dat Martinsfeuer genoemd wordt.”
Zo leren wij als ouders ook steeds bij zullen we maar zeggen 😉

En dan Johan. Hij heeft weliswaar geen vakantie gehad, maar is wel in een verhoogde versnelling aan het werk deze week. Hij heeft een groep collega’s uit andere steden en zelfs uit het buitenland uitgenodigd om samen te werken aan het in-computertaal-omzetten van wiskundige stellingen en bewijzen. Het idee is dat zo’n computer vervolgens ook bewijzen kan checken en genadeloos aangeeft waar eventuele foutjes zitten of stappen worden overgeslagen. Dat is erg handig bij de ingewikkelde en lange bewijzen van tegenwoordig. Maar voordat dit goed lukt moet de computer eerst veel “leren”, en daar zijn ze nu dus mee bezig. Vol enthousiasme, want om elf uur ’s avonds moest ik hem bijna achter z’n laptop vandaan sleuren om toch maar ’s te stoppen met werken. En hij waarschuwde me alvast dat hij, als hij “misschien toch niet kon slapen”, hij dan nog even lekker verder ging. Temeer omdat er ook vanuit Amerika en Australië op afstand meegewerkt wordt, en dat gaat niet helemaal op onze 9-tot-5-kantoortijden natuurlijk.
Ach ja. Eind van de week gaan ze allemaal weer naar hun eigen stek terug, dus dan zal de rust wel een beetje terugkeren. Het is ook wel erg leuk als je met zoveel plezier je centjes kunt verdienen 🙂

En Judith en ik… wij zijn lekker rustig thuis. We spelen met de pop, rijgen kralen, schrijven weblogs, ruimen de ergste rommel een beetje op en horen aan het eind van de dag met plezier alle verhalen aan. En we genieten van het enthousiasme dat mee naar huis wordt gebracht. Wat is het eigenlijk heerlijk als iedereen “gewoon” lekker aan de slag is!

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *