Gym

Sinds kort gaan we op maandagmiddag een uur gymmen. Correcter geformuleerd: ouder-kind-turnen. Waarbij wij dus ouder-kind-kind-kind-turnen, want wij zijn een groot gezin. Maar dat is geen probleem, wij zijn de enigen die met zo’n grote groep komen dus de verhouding ouders en kinderen is nog goed in balans.

Plezier is tijdens ons gym-uurtje belangrijker dan sportieve prestaties. Er is een leidster die het niet erg vindt om knettergek gevonden te worden, en die dus ook zonder enige schaamte de gekste capriolen uithaalt en de raarste liedjes zingt om de kinderen wat rek- en strekoefeningen te laten doen, op één been te leren staan, ritselende boomblaadjes na te laten doen, enzovoorts enzovoorts. Dat alles gebeurt in een grote kring, begeleid door handpop Purzel.

Na de kring-activiteiten is het tijd om te turnen. Dat houdt in: er is een grote gymzaal waar al wat objecten staan met matten, kasten, banken, trampolines, en meer van dat soort “grote” spullen. Elke week worden er weer andere dingen mee gebouwd. Vervolgens gaat de berging open en mogen de kinderen zelf alle kleinere spullen pakken die ze maar leuk vinden: springtouwen, ballen, pedalo’s, bouwblokken, karretjes om mee rond te racen – verzin het maar. Allemaal dingen die we thuis niet, of niet zoveel, hebben liggen. En dan gaat iedereen dus doen waar hij of zij zin in heeft. Het is de bedoeling dat elke ouder z’n eigen kind zo’n beetje begeleidt, maar het loopt ook wel een beetje door elkaar. Onze kinderen lopen altijd in drie verschillende hoeken van de zaal, en ik probeer ze allemaal zo’n beetje in de gaten te houden. Kansloos natuurlijk, maar tot nu toe is er nog geen ongeluk gebeurd en hebben ze wel veel plezier. Hannah vindt vooral de ringen leuk, Judith kickt op matten waar je op en af kunt klimmen en op ballen die je kunt verzamelen of wegrollen of toch weer pakken, en Boaz is overal en nergens mee bezig.

Aan het eind van de rit sluiten we af met nog een kleine kring-activiteit. Vandaag kregen alle kinderen een gekleurde doek en mochten ze daarmee een mooie show maken op een herfst-liedje. Met een beetje fantasie lieten ze de wind rondwaaien, blaadjes dwarrelen of daasden ze gewoon wat in het rond. Het zag er in ieder geval kleurig en vrolijk uit. Het idee is waarschijnlijk dat kinderen tegen die tijd hun energie zo’n beetje kwijt zijn, maar die van ons komen na een uur pas goed op stoom. Die stuiteren dus nog keihard door de zaal heen – en moeten toch echt omkleden en mee naar huis. Vervolgens doen ze het programma daar nog even dunnetjes over als ze de kans krijgen 😉

Tot nu toe zijn alle drie de kinders enthousiast over onze “gym”. Maar Judith spant geloof ik de kroon. Zodra ze het woord “gym” opvangt begint ze niet alleen haar eigen jas en schoenen bij elkaar te rapen, maar draagt ze ook Hannah’s en Boaz’ jas vast aan: “kom, gym!” Ze is de eerste die klaarstaat – maar goed, zij hoeft dan ook geen huiswerk te doen vooraf. Tijdens de gymles kijkt ze andere kindjes vooral boos aan als die – wie weet – iets af willen pakken wat Judith ook net nodig had, of ze staat te kijken wat de rest doet. Echt samen spelen doet ze nog niet. Maar kennelijk is ook het andere grut toch belangrijk voor haar, want op de terugweg komt er een heel verhaal over “meissssje gym, meissje gym, baby gym…” We nemen maar even aan dat dit het begin is van een bloeiend sociaal peuterleven. Leren zien wat een ander doet en wil is tenslotte ook heel waardevol 🙂 Al met al een poging waard: in één uur tijd kindjes ontmoeten, ouders ontmoeten, sportief zijn, plezier maken en energie kwijtraken. Jammer dat het maar één keer per week maandag is.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *