Herfst

Het is hier echt herfst. En hoogzomer. En hartje winter.

In de natuur om ons heen zien we de herfst duidelijk oprukken. De ochtenden zijn fris (volgens Hannah: heeeeel koud, ze heeft echt handschoenen nodig), de wind waait net wat harder en vaker dan voorheen en de regen striemt tegen de ramen – dat laatste gelukkig meestal ’s nachts, dan luisteren we lekker vanuit ons warme bedje naar de storm buiten. Bovendien is het verzamelseizoen losgebarsten en stromen de beukenootjes, hazelnoten en vooral kastanjes in groten getale ons huis binnen. Aan mij de taak om daar “lekkere pasta” van te maken, of “gebakken nootjes”. Hmmmm, daar moet ik nog even op oefenen dan. Poppetjes en hondjes zijn al wel gelukt, en Hannah is ijverig aan het handwerken aan zo’n “spinnenweb” van een kastanje met satĂ©prikkers erin. Judith helpt mee door de wol alvast door het hele huis te rollen. “Oh oh, mama, k(n)oop!” Inderdaad, het leek wel een vogelnest ofzo.

Tegelijkertijd lijkt het ’s middags regelmatig nog hoogzomer. Vorige week was het een paar keer 28 graden! Dan sta je dus met het zweet op je voorhoofd kastanjes te rapen – of zit je lekker op een bankje te lezen terwijl je kinderen zich vrijwillig in het zweet werken 🙂 Ik vind het wel lekker, zo’n nazomer waarin je nog zonder jas naar buiten kan en de was vanzelf droog waait buiten.

Er zijn kennelijk ook mensen die er anders over denken, voor hen kan het jaar niet snel genoeg voorbijgaan. Vanmorgen bij de Aldi zag ik serieus “Weihnachtsgebäck” in het schap liggen. Kerstkoekjes dus. Een aangezien ze Kerst hier toch ook echt pas op 25 december vieren, is dat naar mijn mening wel heel overdreven op tijd. In Nederland zullen de pepernoten ook al wel verschijnen, maar kerststollen toch vast nog niet? Ik ben in ieder geval nog niet zover. Gelukkig telt ons leventje meer hoogtepunten dan alleen Kerst, Pasen en zomervakantie. En de traditie schrijft natuurlijk voor dat je, vooraleer je in Kerststemming kunt geraken, eerst het hele huis grondig uit moet mesten. Najaarsschoonmaak weet je wel… Ik ben vanmorgen begonnen aan Hannahs kamer, en ik ben op de helft – van de vloer. Man man man, wat is onze meis een heerlijke verzamelaar. Nootjes voor als er ooit hongersnood komt, allerhande knutsels in verschillende stadia, poppetjes die je bij de Lidl kunt sparen, treintjes die je in de ICE krijgt, een bakje met twee kleine melktandjes, mooie steentjes in een doosje, strijkkralen, vouwblaadjes, een spinner (weet je nog?), en zo nog heel veel meer. De helft is troep, de andere helft is kostbaar of wordt dat in de toekomst nog, en een deel is geheim voor mij. Wat in welke categorie thuishoort, is niet altijd meteen duidelijk. Gelukkig is de papiercontainer buiten zo groot dat zij er niet in kan kijken, maar het blijft een klus. En Judiths hulp werkt natuurlijk ook niet echt mee, die vindt alles wat er tevoorschijn komt prachtig en wil er meteen mee aan de slag. En nu… nu slaapt ze lekker even. Op diezelfde kamer, dus kan ik nog niet doorstomen. Maar dat geeft niet, we hebben nog tijd zat. Het is nog lang geen winter.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *