Er is er één jarig!

Vandaag is het dan eindelijk zo ver, Johan is jarig. Niet dat hij zelf de nachtjes heeft afgestreept, maar Hannah en Boaz konden bijna niet wachten. Vanmorgen vroeg werd “zachtjes” de tafel gedekt, een beschuitje gesmeerd en werd Johan gewekt met een verjaardagslied. Hij schrok er wakker van, want hij had natuurlijk door alle gestommel heen geslapen, en was eigenlijk helemaal vergeten dat hij jarig was! 😉

Hannah had een heuse speurtocht door het huis gemaakt, met briefjes met pijltjes, warm-en-koud-aanwijzingen en goed verstopte cadeautjes. Eén cadeautje was zo goed verstopt dat ze het zelf aanvankelijk ook niet terug kon vinden, maar gelukkig is het uiteindelijk gelukt. Johan was blij met z’n cadeautjes: nog meer leesvoer dan hij toch al heeft, wat praktische cadeautjes die hij zelf toch niet koopt maar eigenlijk wel nodig heeft (slippers, een nieuwe riem, dat soort dingen) en wat lieve knutsels. Boaz z’n cadeautje spande de kroon: hij had op school een tekening gemaakt, en de juf had het opgerold en er een touwtje om geknoopt. Ik heb nog even heel goed gezocht, maar ik kon niet één potloodstreepje ontdekken. Het papier was gewoon he-le-maal wit 🙂 Kennelijk vond hij het zelf toch ook wel een beetje gek, dus hij had maar twee speelgoedjes van zichzelf in de opgerolde tekening gestoken. Improvisatietalent om gebrek aan knutsel-ijver te verbergen zegmaar 🙂

Later vanmorgen kreeg Johan nog een leuk verjaardagscadeautje: in z’n mailbox stond een bijzonder lovende reactie op wiskundig artikel dat hij een poosje geleden heeft ingediend. Zo’n artikel lever je in, en vervolgens moet een andere wiskundige er kritisch naar kijken. Die ziet er dan wel of geen heil in om het te publiceren, en geeft op- en aanmerkingen. Deze recensie was dus erg positief. Heel leuk dat dat net op z’n verjaardag kwam!

Bezoek krijgen we vandaag helaas niet, dat is afgelopen weekend al geweest. Toen waren Johans ouders hier. Maar we hebben natuurlijk wel een taart gebakken – die eten we vanmiddag lekker samen op 🙂

Tegelijk heeft Johans verjaardag een beetje een bitter randje. Vroeger hadden we twee verjaardagen te vieren, want op 3 september was mama jarig. In plaats van haar verjaardag, denken we er nu aan dat het anderhalf jaar geleden is dat we haar hebben moeten begraven… Anderhalf jaar is lang, en inderdaad zijn we er in het dagelijks leven inmiddels aan gewend dat mama er niet meer is om eens op te passen (dat zou na onze verhuizing natuurlijk sowieso niet meer gaan), om mij op de hoogte te houden van het wel en wee in Staphorst en in onze familie, of om gewoon gezellig bij elkaar te zijn. Maar speciaal op zulke dagen blijft het gemis toch heel groot. Het hele idee dat iets zo ontzagwekkends als de dood, als het “nooit meer”, zo dichtbij in je familie komt, dat snoert nog steeds mijn keel dicht. Dat het echt onze mama en oma is die al zo jong overleed, dat went geloof ik nooit…

2 gedachten over “Er is er één jarig!”

  1. Hallo Grietje,

    Nog van harte gefeliciteerd met Johan. Ook staan wij deze week even stil bij de verjaardag van jullie mama
    Wij missen onze zus erg, we deden zoveel samen.
    Dat nooit meer maakt je soms heel verdrietig.
    Net als je zelf al zegt dat went nooit😅

    De hartelijke groeten van Jakob en Jantje

  2. Grietje nog van harte gefeliciteerd met Johan z’n verjaardag.
    Ook gaan deze week onze gedachten naar jullie mama..wij missen haar ook erg .we deden zoveel samen als zussen ,en net als jij ook al zei dat nooit meer maakt je soms zo verdrietig .

    De hartelijke groeten van Jakob en Jantje

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *