Omweggetjes

De rivier meandert van de bergen naar de zee;
een kanaal stroomt in een rechte lijn.
De bramen in het bos groeien her en der;
een boer ploegt zijn akker in rechte voren.
Het kampvuur verspreidt flakkerend zijn licht;
een tl-buis schijnt koelbloedig in het kantoorpand.

De mens heeft de neiging om de sierlijke onregelmatige omweggetjes in de natuur te vervangen (zei iemand “verbeteren”?) door kale, efficiënte technologie. We kunnen reactionair de natuur en het verleden romantiseren, en bij vlagen doe ik dat ook. Vorige week ben ik er denk ik aardig in geslaagd om beide eindjes bij elkaar te brengen.

Het is inmiddels wel bekend dat ik twee linkerhanden heb. (Nu ben ik linkshandig, dus dat komt goed uit.) Mijn gereedschapskist en accutol liggen ergens onderin een kast te verstoffen. Ik werk liever in de abstractere en wiskundigere wereld van de programmeertalen dan in de harde realiteit van metalen machines. Maar zonder hardware geen software. Dus het was hoog tijd om weer eens wat te gaan sleutelen.

Mijn 26-kilo zware rekenmonster atarrimbo stond sinds de verhuizing trouw op een plank in de kelder te verroesten. Dat is ook de enige plaats waar hij zal kunnen werken, want als je hem aanslingert dan denk je even dat er een vliegtuig opstijgt, waarna hij terugschakelt naar het gerieflijke geluidsniveau van een oude stofzuiger. Maar zo’n beestje is natuurlijk waardeloos zonder verbinding met het internet. En daarvoor moeten kabeltjes getrokken worden: daar ga ik, met mijn linkerhanden.

Gelukkig was vorig weekend zwager Arjan op bezoek. “Dan boren we toch even een gaatje! Waar komt dat internet uit de muur?” Tsjah, dat is een beetje ingewikkeld. Daar kwam de monteur ook pas na een lange zoektocht uit. Maar inmiddels is het zonneklaar. Om u het enigszins duidelijk te maken moet ik u eerst even iets vertellen over de plattegrond van ons huis.

We staan onder de grond, voor de meterkast. Als we twee stappen naar links doen staan we voor de kelderdeur. Een verdieping hoger zouden we voor de deur van de meisjesslaapkamer staan. Lopen we de kelder in, dan lopen we na vijf grote stappen tegen de wasmachine aan, die met zijn rug tegen de buitenmuur staat. Als we naar rechts kijken zien we een metalen stellingkast, en ongeveer op ooghoogte atarrimbo. Daar moet dus een kabel heen.

Het internet komt bij de meterkast het huis binnen. Vandaar vertakt het naar alle woningen in ons appartementencomplex. Het kabeltje voor ons huis gaat omhoog, langs het plafond, twee stappen naar links, onze kelder in, door een enorme kabelgoot vijf grote stappen vooruit naar de buitenmuur achter de wasmachine. Daar gaat het de muur in, omhoog, om vervolgens vlak boven de vloer in de meisjesslaapkamer uit de muur te komen. Daarvandaan loopt een kabeltje over de vloer, vijf grote stappen terug, tot ongeveer bij de deur van de meisjesslaapkamer. Daar staat onze router. Hiervandaan kun je kabeltjes trekken naar al je computers. (Of gewoon met je telefoon verbinding maken via wifi.)

Inmiddels zijn we dus een verdieping hoger, maar verder zijn we nog niet zoveel opgeschoten. Want we willen een kabel naar die stellingkast in de kelder. Gelukkig heb ik nog wel ergens een kabel liggen van zo’n 6 meter, dus we kunnen ons wat permitteren. Vanaf de router gaat de kabel naar de plint. Een klein gaatje in de plint, en het kabeltje loopt netjes weggewerkt naar de hoek van de slaapkamer. Gaatje in de muur geboord, precies op de plek waar alle andere kabels omhooglopen naar de andere appartementen. Ons kabeltjes gaat daar juist weer naar beneden, om uit te komen in die enorme kabelgoot aan het plafond van onze kelder. Nu kan het kabeltje dus weer door die kabelgoot, vijf grote stappen vooruit, tot boven de wasmachine. Nog even langs het plafond van de kelder oversteken naar rechts, en we zijn bij de stellingkast. De kabel netjes vastplakken, het stekkertje in een poortje pluggen, en klaar is kees! Euuh, Arjan en Johan. Daar hebben we maar eventjes een Rothaus pilsje op gedronken.

En wat vindt atarrimbo hiervan?

root@atarrimbo # ip a
1: lo: <LOOPBACK,UP,LOWER_UP> mtu 65536 qdisc noqueue state UNKNOWN group default qlen 1
    link/loopback 00:00:00:00:00:00 brd 00:00:00:00:00:00
    inet 127.0.0.1/8 scope host lo
       valid_lft forever preferred_lft forever
    inet6 ::1/128 scope host 
       valid_lft forever preferred_lft forever
2: enp2s0f0: <BROADCAST,MULTICAST,UP,LOWER_UP> mtu 1500 qdisc mq state UP group default qlen 1000
    link/ether foobarquuxxyzzy brd ff:ff:ff:ff:ff:ff
    inet foobarquuxxyzzy brd foobarquuxxyzzy scope global enp2s0f0
       valid_lft forever preferred_lft forever
    inet6 ffoobarquuxxyzzy scope link 
       valid_lft forever preferred_lft forever
root@atarrimbo # ping de_router
PING de_router (foobarquuxxyzzy) 56(84) bytes of data.
64 bytes from de_router (foobarquuxxyzzy): icmp_seq=1 ttl=64 time=0.311 ms
64 bytes from de_router (foobarquuxxyzzy): icmp_seq=1 ttl=64 time=0.441 ms
64 bytes from de_router (foobarquuxxyzzy): icmp_seq=1 ttl=64 time=0.469 ms
64 bytes from de_router (foobarquuxxyzzy): icmp_seq=1 ttl=64 time=0.561 ms
64 bytes from de_router (foobarquuxxyzzy): icmp_seq=1 ttl=64 time=0.720 ms
^C
--- de_router ping statistics ---
5 packets transmitted, 5 received, 0% packet loss, time 4006ms
rtt min/avg/max/mdev = 0.311/0.500/0.720/0.137 ms

Het werkt! Toch best een mooi omweggetje voor zo’n technisch kabeltje!

Ik denk trouwens dat al dat romantiseren wat naïef is. Een vriend van me merkte eens op: de mens is geschapen in een tuin, maar Johannes ziet het nieuwe Jeruzalem als een stad uit de hemel neerdalen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *