Een heerlijke vakantiedag

Vandaag hebben wij een vakantiedag uit het boekje. Behalve Johan dan, want die zit gewoon op kantoor te zweten, arme kerel. De rest van het gezelschap heeft zich goed vermaakt in Münstertal. Omdat oma Paula en Jonathan nu bij ons zijn pasten we niet in één auto, dus zochten we een uitje dat ook met de trein bereikbaar is.

In Münstertal had ik een wandelingetje bedacht vanaf het station, deels langs het riviertje de Neumagen (dat daar nog wel water heeft) en deels door het bos naar een soort grot die op de kaart stond aangegeven. Het weer was heerlijk, en de warmte was nog enigszins te doen langs het water en in de schaduw. Al steentjes gooiend, takjes rapend, klimmend hier en snuffelend daar gingen we op pad. En natuurlijk hadden we onderweg een koekje en veel drinken nodig, en ook een stukje worst “om weer sterk te worden en verder te klimmen”. We waren echte stoere bergbeklimmers! De grot was uiteindelijk niet heel spectaculair, en zonder goede zaklamp hebben we er ons niet verder dan een stap in gewaagd. Het sprak wel even tot de verbeelding natuurlijk, zo’n “hol” onder de grond. Boaz moest nog even weten of hier die twaalf Thaise jongens nou opgesloten gezeten hebben, maar nee. Dat was toch echt in een ander land 🙂
We wandelden weer verder door het bos naar de rivier. Af en toe moesten we met de buggy flink duwen of tegenhouden bij een afdaling, maar al met al was het geen moeilijke wandeling. Als verrassing vonden we nog heerlijke bramen, waar we lekker van hebben gesmuld! Oma en mama mochten plukken, Hannah zorgde voor een eerlijke verdeling, en de rest smikkelde lekker mee. Dat vind ik echt het ultieme genieten, een lekkere verrassing zo uit de natuur, met heuvels/bergen om je heen, een zonnetje aan de hemel, af en toe een vleugje wind… Heerlijk.

Eenmaal terug bij ons startpunt hebben we ons picknickkleed uitgespreid bij gebrek aan voorbereiding een plekje in het gras gezocht vlak langs de rivier, en daar lekker gepicknickt. Maar ja, als er water en stenen zó dichtbij zijn, dan wil je daar natuurlijk ook mee spelen 🙂

Dat spelen kon hier gelukkig ongestoord. We hebben ervan genoten! Daar hebben we dan graag wat natte kleren en vieze kindertjes voor over. Inmiddels zijn we weer thuis, hebben we een ijsje op en staat er een filmpje op van Pieter Post. Vanavond is het nog een keer feest: thuis bakt oma Paula pannenkoeken, en Johan en ik gaan zowaar uit eten! Dat is al heeeeeel lang geleden, en ik heb er erg veel zin in. Wat het nog leuker maakt, is dat Johan voor dit etentje een waardebon kreeg van de studentenvereniging van zijn uni. Ze vonden dat hij goed les had gegeven, en als bedankje kreeg hij die bon met een tekst uit Lukas 10: “Blijf in dat huis en eet en drink wat u door hen voorgezet wordt, want de arbeider is zijn loon waard”. Haha, grapjassen. Deze keer mag de vrouw van de arbeider dus ook mee. Sommige mensen worden gewoon gematst 😉

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *