Laatste schoolweken

Hannah zit in haar laatste schoolweken. Nou ja, ze zijn meer buiten de school dan erin onderhand: maandag hadden ze de hele dag waterfeest bij een klasgenootje in Buggingen, donderdag is er een sportwedstrijd met andere scholen en koelen ze af in het zwembad, vrijdag gaan ze weer op bezoek bij een klasgenootje. Zaterdag is dan het “zomerfeest” van school, waar we samen met alle ouders en broertjes/zusjes een lunchbuffet hebben en afscheid nemen van Hannahs juf. Zij gaat een jaar met verlof. Volgende week staan er nog drie schooldagen gepland, ik ben benieuwd wat ze dan gaan doen. Dat is nu nog niet bekend geloof ik, een kleine school is “spontaan” en “flexibel” 😉

Huiswerk is er deze week ook niet meer bij, en met Nederlandse les zijn we al klaar voor dit jaar. Dat betekent lange vrije middagen, aan de ene kant heerlijk ontspannen maar ik geloof dat de verveling nu al toe begint te slaan… Maar een keertje extra naar de speeltuin dan! Want het weer is hier bijna altijd zonnig, en net zo droog als momenteel in Nederland. De Neumagen staat hele stukken droog, wat meteen weer allerlei zorgen oproept om de arme visjes die niet meer kunnen zwemmen. Hannah kijkt elke dag even of ze al zielig op de kant liggen en haar smekend aankijken. Als dat gebeurt, mag ze ze in een emmer meenemen en brengen we ze een stuk verderop, heb ik beloofd. Ik hoop eigenlijk dat het gauw een keer gaat regenen ’s nachts 🙂

O ja, en nog een vermeldenswaardig feit van deze week: Hannahs eerste tand is eruit! ’s Avonds om een uur of half 10 kwam ze opgetogen uit bed gerold, de ogen nog maar half open: “Papa, mama! Ik heb een heeeeele mooie verrassing! MIJN TAND IS ERUIT GEVLOGEN!” En ze had ‘m zowaar gevangen – vooraf was ze bang dat die tand er zo enthousiast uit zou springen dat ze ‘m meteen kwijt zou zijn. Dat mocht natuurlijk niet, want ze had van klasgenootjes begrepen dat je voor een tand onder je kussen een muntje krijgt. Dus een kussentje van de bank getrokken, zorgvuldig een bakje met de tand onder het kussen gestopt en zowaar… de volgende morgen lag er een muntje! Ze moest nog wel even weten of papa of mama dat had gedaan, want een tandenfee bestaat natuurlijk heus echt niet hoor… toch???

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *