Vier keer de Rijn over

Gisteren hebben we véél in de auto gezeten. We wilden naar onze familie omdat Hannah nu vakantie heeft en Johan ook pas dinsdagmiddag weer hoeft te werken. Net genoeg tijd dus om heen en weer te gaan en iedereen even te spreken plus meteen de belijdenisdienst van Arjan en Anita mee te maken.

’s Morgens moest Johan nog werken en Hannah naar school. Zij had een leuk dagje: ze gingen met de hele klas op bezoek bij een klasgenootje in Frankrijk. Omdat de school heel klein is en de kinderen uit verschillende plaatsen in de omgeving komen, is het niet zo gemakkelijk om na schooltijd met klasgenootjes te spelen. Daarom heeft men bedacht om bij elk kind uit de klas een keer op bezoek te gaan als een soort uitje, zodat de kinderen elkaars thuissituatie een beetje leren kennen en ze ook hun dagelijkse omgeving kunnen laten zien (het favoriete speeltuintje, een mooi riviertje, dat soort dingen). Ontzettend leuk, tot nu toe is Hannah bij twee kinderen thuis geweest en 8 juni hopen ze allemaal bij ons te komen. We hopen alvast op goed weer…

Gisteren gingen ze dus de grens over naar Frankrijk. Om kwart voor één stapte ik met Boaz en Judith in de auto om haar op te halen en dan via Johan z’n werk door te rijden naar Nederland. We moesten dus de Rijn oversteken via een soort binnenweggetje. Deels maar één rijbaan, dus je kunt elke 5 minuten afwisselend naar Frankrijk of weer terug. Als je dan de Rijn zelf over bent, volgt er een kanaal dat net zo breed is, met een gigantische sluis voor vrachtschepen. Ben je daar ook overheen, dan zie je Fessenheim. Dat is bijna een lelijk woord voor mensen in onze omgeving: sinds de dreigende kernramp in Japan een paar jaar terug hebben Duitsers het niet meer zo op kerncentrales. En laten de Fransen er nu eentje gebouwd hebben in Fessenheim, precies op de grens met Duitsland… Het water van de Rijn dient als koelwater, en die rivier is tevens de landsgrens. Mocht er dus iets mis gaan met die kerncentrale, dan is de helft van de gevolgen voor de dichtbevolkte Duitse Rijnvallei. Er wordt nu al jarenlang gesteggeld over een sluiting, maar een definitief besluit is er nog niet.

Na Fessenheim ben je dus echt in Frankrijk beland, en dat is meteen te zien. Slechte smalle weggetjes, af en toe een huis en verder bijzonder weinig. Hannah had er een fijne middag, ze mocht onder andere kikkervisjes vangen uit de privévijver. Toen we haar hadden ingeladen reden we naar Freiburg om Johan op te halen en onze eerste file te doorstaan. Vervolgens gingen we dus richting Nederland. Helaas zijn er meer mensen onderweg als de Pinkstervakantie begint… Het was een lange rit, maar de tweede helft konden we gelukkig redelijk vlot doorrijden. En staken we nog twee keer de Rijn over: één keer om op de Linksrheinische Autobahn te komen en daarna bij Arnhem weer. Dat was dus vier keer op één dag!

Autorijden blijft saai en het duurt wel duizend lang. Dat is twee schooldagen in één dag, na schooltijd. Maar met een ijsje onderweg en een paar verhaaltjescd’s hebben we het weer gered. Rond half elf stonden we allemaal klaarwakker bij opa en oma op de stoep en werden we onthaald op thee, ijs en kroket. En daarna hebben we héérlijk geslapen!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *