Duizend ijs, bitte!

Als je een dreumes, een kleuter en een zesjarige in huis hebt, hoor je regelmatig nieuwe woorden, zinnen en taalgrapjes langskomen.

Judith begint eindelijk wat meer te zeggen dan alleen “papa” en “mama”. Niet dat ze stilletjes door het huis scharrelt, maar wat er tot nu toe uit haar mond kwam is vooral “o-oh”, “die!”, “oooh!”, “bah” et cetera. Strikt genomen zijn dat misschien ook woordjes, maar een zinnig gesprek voer je er niet direct mee. De laatste week horen we langzamerhand wat meer variatie voorbijkomen: “k(l)aar”, “poep” (praktisch!), “paa(rd)” voor alle dieren op vier poten die hun kop in de lucht steken, “aap” voor beesten die buiten de “paa”-categorie vallen maar toch wel enigszins gelijkenis vertonen, “(v)is”, “kuke” voor kuikentjes etc… En niet te vergeten: “koek” en “ijs!”. Dat laatste is zeer belangrijk om je wensen tot uiting te brengen, want mama ruimt koekjes hoog op en de deur van de vriezer kan mevrouwtje ook niet zelf openmaken. Verder vindt ze dieren, zowel in levende lijve als in boekjes, uitermate interessant. Dat zie je dus meteen terug in de woordjes die ze kent. “Eekhoorn” zou ze nog graag willen leren, maar (1) dat is een vrij lastig woord, en (2) ze heeft altijd veel haast als ze een eekhoorn ziet en dat aan ons wil vertellen. Dus dat doet ze tot nu toe door enthousiast te springen, te wijzen en “die! ooh! die!” te roepen. Het is ook een erg leuk gezicht als er eekhoorntjes door de bomen in de tuin roetsjen. Soms knabbelen ze van een soort dennenappeltjes die vlak bij ons terras groeien, of ze spelen tikkertje in de grotere bomen. We hebben ze inmiddels minstens 15 keer gezien, maar Juud kan er nog steeds niet over uit.

Boaz is op het moment veel bezig met getallen. En dan vooral met een heel stoer getal: duizend! Alles wat boven de vijf of tien komt, is “duizend”. Hij heeft natuurlijk geen flauw benul hoeveel dat eigenlijk is, maar het staat synoniem voor veel en groot. Mama is bijvoorbeeld wel duizend zwaar, papa is duizend lang, onze auto kan duizend hard, enzovoorts. Van de week kwam hij tot de ontdekking dat papa ook wel duizend geld heeft, en dat opende heel wat perspectieven! Wat kan je daar al niet voor kopen zeg! Ik geloof dat ‘ie z’n verlanglijstje meteen gaat herzien 🙂

Hannah houdt erg van taalgrapjes. Rijmwoorden, samengestelde woorden, woorden die twee betekenissen hebben… een wereld aan ontdekkingen. De laatste weken is ze natuurlijk meer bezig met Duits, en hoewel ze het nog wel lastig vindt om op school alles in het Duits te moeten zeggen, krijgen wij al regelmatig bijles van haar. Dan zeg ik nietsvermoedend “alsjeblieft Hansje!” en krijg ik terug: “We zijn nu in Duitsland mama, dan zeg je ‘bitte’!”. Oh, I’m sorry… Het is ook erg leuk om te zien hoe ze de logica van talen ziet. We hadden pas een watermeloen gekocht, en toen kwam ze zelf op het idee dat dat vast een “wasser-meloen” heet, omdat ze op school een les had gehad over slootwater, rioleringen et cetera. Ook Duitse liedjes worden thuis ten gehore gebracht, en dan moeten wij raden wat het betekent. Dat is nog niet altijd triviaal, omdat ze het vaak nazingt zonder de woorden precies te kennen, maar meestal komen we een heel eind. En als we er echt niet uitkomen, met huiswerk maken bijvoorbeeld, dan pakken we samen het woordenboek erbij. Zo leert mama tenminste ook nog wat, want díe gaat hier niet naar school…

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *