Mamamamamamamamaaaandag

Het weekend is weer voorbij, dus Johan is weer naar z’n werk en Hannah zit op school. Judith zegt nog niet zoveel (die heeft weer andere manieren om duidelijk te maken wat ze graag wil), dus ben ik de belangrijkste gesprekspartner voor een jongetje wiens mond vrijwel geen moment stil staat. Ik heb pas geprobeerd om te tellen hoeveel keer per dag hij “mamaaaa!” roept, maar ik raakte de tel al gauw kwijt omdat hij niet alleen roept, maar ook echt een zinnige reactie wil op zijn verhalen en vragen en tegenwerpingen en argumenten en verzoeken. Ik denk serieus dat we de 500 wel halen. Ik word er regelmatig helemaal kierewiet van, ik heb af en toe gewoon even RUST nodig aan m’n oren. Daarom heb ik meneer nu met z’n favoriete bakkie chocolademelk op de bank gezet bij een vertel-cd, en verschuil ik mezelf in de keuken. Het werkt zowaar! 🙂

Het probleem is natuurlijk dat Boaz enorm toe is aan school, en ook dagelijks klaar staat om daarheen te gaan, maar door een personeelstekort kan hij er nog niet terecht. Het is de bedoeling dat hij in juni kan starten, maar we zijn al gewaarschuwd dat het wellicht zelfs september wordt. Dat duurt dus nog ruim vier maanden… Ai ai ai. Dat is een nadeel van het schoolsysteem hier; pas vanaf 6 jaar hebben ze leerplicht, voordien is het allemaal eigen keus en kunnen ze je dus ook gerust weigeren of op een wachtlijst zetten. Maar vrijwel elk kind zit dagelijks in de Kindergarten, dus speelkameraadjes zijn er ook niet. Behalve je mama dus. Zolang ze zich niet verstopt in de keuken.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *