De langslaper

Sinds afgelopen donderdag ben ik een langslaper. Dit betekent dat Judith nog steeds rond een uur of vijf wakker wordt en een aai over haar bol nodig heeft. En Hannah en Boaz komen ook iedere ochtend rond half zeven vragen of ze nu eindelijk uit bed mogen: ze hebben al zo lang rustig in bed liggen wachten en kunnen echt niet meer slapen. En toch ben ik een langslaper.

Toen we trouwden was ons slaapkamertje zo klein dat ons bed speciaal op maat gemaakt was: de sierlijsten om ons bed waren niet symmetrisch omdat het bed anders niet tussen de kast en de muur paste. Dat probleem is jaren geleden al verholpen, zodra we een iets grotere slaapkamer vonden. Maar een ander probleem bleef: het bed was “slechts” twee meter lang.

Om te begrijpen waarom dit een probleem is moet u een paar feitjes weten: ik ben zo’n 187 centimeters, van kop tot teen. Daarnaast vind ik het heerlijk als het dekbed tot vlak onder mijn oren komt. Grietje huivert van dat idee; zij wil het dekbed juist tot haar schouders. (Dit is in de eerste zeven jaar van ons huwelijk de grootste bron van echtelijke onenigheid geweest…) Het betekend dat zij meestal zo’n 15 centimers hoger in bed ligt dan ik. U raad het al: mijn tenen moesten het onderspit delven.

Bij de verhuizing moest ons bed uit elkaar, en we dachten dat het een mooie gelegenheid was om het weer in elkaar te zetten met langere bedzijden. Natuurlijk was dat wat optimistisch; we hebben hier eerst nog twee weken van de oude bedzijden gebruik gemaakt. Maar afgelopen donderdag is ons bed 20cm langer geworden. Het is een beetje een hack, want we hebben geen langer matras. Op internet vonden we een website waar je stukken matraskussens op maat kunt bestellen, voor bankkussens en dergelijke. Daar hebben we een matrasje van 20cm gekocht, en dat ligt nu aan ons voeteneinde op zijn eigen lattenbodempje (wat ook niet meer is dan een stuk van een oude bedzijde dat met hoekblikjes aan de nieuwe zijden is bevestigd). Het resultaat: ik kan als langslaper genieten van de Duitse nachten.

Laat ik maar eens kijken of Grietje al bijna wakker is. Dan kunnen we gaan ontbijten.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *