Boodschappen

Ik had het al een keer gemeld: we hebben hier een Lidl. Geweldig, dan hoeven we over een hele rij basisdingen niet meer na te denken. Hoewel de details natuurlijk altijd weer anders zijn, zelfs bij een zelfde winkelketen. De karnemelk zit in van die schoolmelkbekertjes, de crème fraîche zit in platte bakjes en heet Speisequark, en ze hebben geen bevroren sperziebonen. Maar goed, daar kunnen we prima mee leven. Het grootste verschil is brood, dat is hier echt niet lekker. Maar voor ons is dat niet erg, want wij bakten het toch al altijd zelf. Heerlijk, elke dag een vers broodje uit eigen bakker. Krentenbollen, die mis ik wel. Misschien ga ik die nog ’s zelf bakken.

Gelukkig hebben ze hier ook gewoon van die winkelkarren met kinderzitjes, en kleine karretjes. Ik weet alleen niet helemaal waar die voor bedoeld zijn, want je ziet amper kinderen in de winkel. Die zullen allemaal wel op de Kindergarten zitten ofzo. Ik vind boodschappen doen altijd een prima uitje overdag, dat ga ik echt niet allemaal ’s avonds of in het weekend doen. Nu nog even oefenen om dat lieve kroost van ons zodanig in het gareel te krijgen dat we zonder schaamte door de paden kunnen manoeuvreren. Maar ach, “de mensen hier kunnen geen Nederlands”, dus ze verstaan het toch niet als ik zeg dat Boaz even om die dikke meneer heen moet, of dat hij voorzichtig moet zijn voor die boze mevrouw daar. (Geintje, je zult net meemaken dat ze het toch snappen). Ik had bijna even gehoopt dat ze de eerste weken in Duitsland als makke schaapjes achter me aan zouden komen omdat alles nieuw en vreemd is, maar dat was een illusie. Ze lopen hier net zo hard weg als altijd.

Behalve de Lidl hebben we nog een Aldi Süd, een Rewe, een Penny en een dorp verder een Edeka. Plus nog een oosterse supermarkt en een bio-winkel, en misschien nog wel meer winkels die ik nog niet heb gezien. Genoeg keus dus; we zullen we rustig aan eens gaan inspecteren. Liefst op de fiets natuurlijk, want ik vind het heerlijk om in het zonnetje rond te peddelen in plaats van altijd de auto te moeten pakken. Tot onze grote vreugde is fietsen hier geen rariteit, je ziet veel volwassenen met mandjes achterop voor hun boodschapjes. Zelfs af en toe een kinderzitje achterop, waar je dan een helmpje bovenuit ziet steken. Of fietskarren, die zie je ook regelmatig. Kindjes voorop heb ik nog niet gezien, behalve ons eigen pluizebolletje. Ach, wellicht brengen we de mensen hier op een idee. Qua fietspaden moeten we nog wel even oefenen. Ze zijn er wel, maar soms houden ze ineens op en moet je ofwel over de stoep ofwel over de rijbaan verder, en ik weet nog niet zo goed wat de beste optie is. Als het me te gek word stap ik maar even af, lopen mag je allicht op de stoep.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *