We zijn geland!

Het is gelukt: we zijn aangekomen in ons nieuwe huis, en we hebben al heel wat spullen uitgepakt en ingeruimd. Het begint er zelfs al een beetje gezellig uit te zien. Morgen houden we even een rustdag en vieren we Pasen, en dan gaan we volgende week weer met frisse moed verder.

Donderdagmorgen om half 8 kwam de eerste hulptroep al aan vanuit Hilversum, en die hele dag zijn we bezig geweest om al onze bezittingen in de vrachtwagen te laden. Het was een hele klus, we hadden zoveel spullen dat de vrachtwagen stampvol zat en we in Staphorst een deel hebben overgeladen in een aanhanger (en zelfs dat was nog niet genoeg, een paar dingen staan nog steeds in Staphorst te wachten…). ’s Avonds werd papa Troost opnieuw beëdigd als gemeenteraadslid – dat kon er nog mooi even bij zegmaar 🙂 Na een kort nachtje stapten we om half 3 in de auto, zo’n 9 uur later waren we allemaal in Bad Krozingen: papa en Hendrik-Jan met de vrachtwagen en wij met de Peugeot + aanhanger. Een super voorspoedige reis dus, heerlijk!

Gelukkig hadden we alle benodigdheden voor een warme maaltijd al klaar staan, dus we konden vlot bijtanken en daarna aan de slag om die duizenden kilo’s aan spullen weer uit te laden. En op de juiste plek te zetten. (Wat helemaal niet kan, als je je kasten nog in elkaar moet zetten enzo). En uit te pakken. En te zoeken waar nou dat ene dingetje gebleven is dat je net nodig hebt. Anyway, het was een lange maar geslaagde dag. Na een wat langere nacht gingen papa en Hendrik-Jan weer terug, met de aanhanger achterin de vrachtwagen. Een paar uur later kwam de nieuwe hulptroep aan om verder te helpen uitpakken en installeren. Pa en ma Commelin en Jonathan hopen hier het weekend over te blijven en dan volgende week weer terug te gaan. En zo hebben we al met al al heel wat werk verzet, en wordt ons huis al aardig bewoonbaar. Binnenkort zullen we wat foto’s maken, dan kunnen jullie zien hoe mooi we het gemaakt hebben 🙂

Inpakken en feest vieren

“Vandaag is het een dag om nooit meer te vergeten. Wim en Willemien zijn met elkaar getrouwd!” 15 maart was het zover, de bruiloft van onze (schoon)zus en zwager. Erg handig dat we dat nog even vanuit Ede konden doen… Hannah en Boaz vonden het ook “een mooi feest”, en Judith heeft zich prima vermaakt – waarschijnlijk dacht ze dat het hele gebeuren draaide om haar met haar mooie jurk, maar dat heeft de pret niet gedrukt.

Naast feest vieren zijn we alvast bezig met afscheid nemen van mensen en met het inpakken van spullen. We hebben onze woonkamer een beetje verbouwd zodat er vijf rolcontainers kunnen staan die alvast vol gestapeld kunnen worden met spullen. Super handig! We hebben al heel wat ingepakt, sommige dingen zelfs al drie keer omdat hulpvaardige handjes ze meteen weer uitpakken of omdat juist dat ene spelletje eee-h-eecht nog weer gespeeld moet worden. Maar gaandeweg zal het wel vorderen, en de laatste dag komt tante Anita om ons kroost te vermaken dus dan kan al het speelgoed ook weg 😉

Zaterdag mag Boaz een afscheidsfeestje geven, zondag zijn we voor het laatst in onze eigen kerk, en daarna mogen we aftrakteren op peuterzaal en school. Het is nu echt aftellen; niet de gezelligste tijd maar het werkt wel: intussen heeft iedereen zin om de troep achter zich te laten, de deur van ons inmiddels ongezellige huis achter zich dicht te trekken. Op naar een nieuw begin! (Met evenveel troep voorlopig, maar daar denken we even niet aan).