Wissenschaftliche Mitarbeiter

Wat ga ik (Johan) nou precies voor werk doen in Duitsland? Ik zal proberen met dit bericht wat antwoorden op die vraag te geven. In een volgend bericht wil ik een voorbeeld geven van een van de wiskundige vragen waar ik over nadenk.

In de zomer van 2017 heb ik mijn proefschrift afgerond en verdedigd aan de Universiteit van Nijmegen. Tijdens dat onderzoekstraject van 4 jaar heb ik behoorlijk intensieve begeleiding gekregen van mijn begeleider Ben Moonen, maar heb ik ook geleerd om zelfstandig te werken aan het front van het onderzoeksgebied. Op zo’n promotietraject volgen de zogeheten postdoc-jaren. Een baan als postdoc is bedoeld om een jonge onderzoeker de kans te geven een eigen onderzoekslijn op te zetten.

Ik ben nu acht maanden als postdoc verbonden aan de Universiteit van Utrecht. In april begin ik als Wissenschaftliche Mitarbeiter (wetenschappelijk medewerker) aan een postdoc-positie in Freiburg. Het grootste deel van mijn tijd zal ik bezig zijn met onderzoek in de wiskunde, en in het bijzonder met het afbakenen en verkennen van mijn eigen onderzoeksvragen. Concreet betekent dat: lezen en bestuderen van het werk van andere wiskundigen; tijdens voordrachten zulk werk bespreken met collega’s; bij het krijtbord in de koffiehoek met iemand puzzelen aan een lastig probleem; achter mijn bureau nadenken over de juiste richting om een vraag te benaderen; computerprogramma’s schrijven die bepaalde berekeningen uitvoeren; resultaten opschrijven, bijschaven en publiceren; conceptpublicaties van andere wiskundigen beoordelen; enzovoorts…

Naast deze onderzoekstaken zal ik ook betrokken zijn bij het geven van onderwijs aan wiskundestudenten. In eerste instantie doe ik dat onder begeleiding van een universitair docent of hoogleraar, maar in een later stadium zullen ook die verantwoordelijkheden worden uitgebouwd. Daarnaast zal ik waarschijnlijk ook onderzoeksprojecten van studenten begeleiden (zoals bachelor- en masterscripties).

What’s in a name?

Hoe komt Bad Krozingen eigenlijk aan die naam?
In de omgeving van Bad Krozingen is een voorraadvat gevonden van waarschijnlijk meer dan drieduizend jaar oud. De streek werd vroeger bewoond door de Kelten en Merovingen, en namen als de Neumagen en Möhlin (twee riviertjes) stammen uit die tijd. In de eerste eeuw door de Romeinen veroverd. Er zijn restanten gevonden van pottenbakkersovens en een romeinse bron.

De eerste verwijzing naar Krozingen stamt uit een kloosterarchief uit het begin van de negende eeuw, waar de naam Scrozzinga aangetroffen wordt. Vermoedelijk naar een adelijke familie van Alemannen die de naam Crozzo droegen. Het plaatsje ontwikkelde zich verder als tussenpunt langs de romeinse verbindingsweg van Basel naar Offenburg op de plaats waar men de Neumagen overstak.

In 2011 stootte men tijdens een zoektocht naar aardolie onverwachts op natuurlijke bronnen. Hierna ontwikkelde Krozingen zich tot een kuuroord met verscheidene thermen. Om die reden werd in 1933 het predikaat “Bad” verleent. Op 1 september 2005 heeft Bad Krozingen stadsrechten gekregen.

Afronden en opruimen

De echte verhuizing is nog niet begonnen, maar we zitten al volop in de fase van afronden en opruimen. Spullen die we straks niet meer nodig hebben gaan alvast de deur uit, we ruimen de berging op en kijken eens kritisch naar alles wat we de afgelopen jaren verzameld hebben. Een praktische manier van zegeningen tellen zegmaar… We hoeven straks twee jaar lang geen grote schoonmaak te houden, dat doen we nu allemaal al vooruit!

Verder ronden we allerlei taakjes en verplichtingen hier in Ede af. Zondag neemt Johan afscheid als evangelisatie-ouderling. Gelukkig is er een opvolger gevonden, zodat zijn werk door kan gaan. Al dat afsluiten en organiseren is niet alleen praktisch nodig, maar het helpt ons ook om onze wortels rustig aan los te maken. Goed afscheid nemen is het halve werk bij een verhuizing! Pas dan kunnen we ook op een goede manier de overstap maken en straks nieuwe contacten opbouwen.

Langzamerhand zijn we er ook wel aan toe om te gaan. Het echte inpakken en wegwezen wordt nog een enorme klus, maar gelukkig krijgen we hulp van familie. Altijd handig, een opa met een vrachtwagen of een oma met veel verhuiservaring. En het ís natuurlijk ook ontzettend leuk om ons een handje te helpen, want in ruil mag je gratis een week komen logeren op een unieke locatie tussen Rijn en Zwarte Woud. Wie het eerst komt, wie het eerst maalt, dus schrijf je snel in 🙂