Duitse pedagogiek

Voor mij pure nostalgie, voor Hannah en Boaz enorm aansprekend: de boeken over Bas. Deze serie is oorspronkelijk door een werkgroep in Staphorst ontworpen, en bevat onder andere drie boeken met zoekplaten waar ook verhaaltjes, vragen, liedjes en taalspelletjes bij geschreven zijn. Vooral het verhaal over Bas die wil helpen in de garage, kennen we ondertussen uit ons hoofd. Boaz blijft erom vragen!

Kennelijk zijn er meer mensen die de Bas-boeken leuk vinden, want er is een vertaling verschenen in het Engels en het Duits. Die laatste hebben wij nu maar aangeschaft, in de hoop dat de kinderen spelenderwijs alvast wat Duits leren. Maar al bij het eerste verhaaltje vonden we een heel interessante vertaling! Uiteraard moest als eerste weer het verhaal over de garage gelezen worden. In het Nederlands gaat dat over Bas die wil helpen, maar papa en Marieke zeggen: “Nee hoor, dat kan niet. Jij bent te klein”. Tenslotte gaat Bas een beetje bedremmeld naar opa:

“Opa, wat doet u?” “Ik timmer”, zegt opa. “Opa, mag ik helpen?” vraagt Bas zachtjes. “Natuurlijk jongen, help jij mij maar”. Bas wil de spijkers pakken. Maar… hij kan er niet bij. “Ik kan er niet bij opa”, zegt Bas. “Zie je wel”, roept Marieke, “je bent te klein. Te klein om te helpen”. “Nee hoor”, zegt opa. En hij tilt Bas op. “Jij mag op de werkbank zitten. Jij mag de spijkers vasthouden. Jij kunt wel helpen. Jij bent groot!”

Eind goed al goed, zou je denken. Maar kennelijk dacht de Duitse vertaler daar anders over. In gedachten zie ik hem/haar zitten met een diepe frons, en vervolgens z’n hoofd schudden over zoveel Hollandse botheid. Volkomen onverantwoord, om een kind driemaal in een verhaaltje te vertellen dat hij “te klein” is. Dat doen ze in Duitsland toch anders, beter. En dus is het jongetje Max helemaal niet te klein: hij helpt papa om de band op te pompen, vervolgens helpt hij opa om een kistje te timmeren en dan wordt het geheel harmonieus afgesloten:

Gibt es noch einen Besen in der Garage? Oh ja, schau mal! Neben dem Schlauch ist noch ein zweiter Besen! “Jetzt kann ich auch dir helfen, Mia!”, ruft Max. Zusammen machen sie Garage wieder sauber.

Wat een verademing toch, zo’n rimpelloos gezinsleven waarin zelfs broer en zus probleemloos samen de garage vegen. De eerlijkheid gebiedt te zeggen dat het Nederlandse verhaaltje onze B(o)az vooralsnog meer aanspreekt, maar wie weet inspireren de Duitse verhaaltjes ons kroost om niet alleen qua taal maar ook qua gedrag het nodige te leren van “Max und Mia”.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *