Bezoek en afscheid

Afgelopen weekend was ouderwets gezellig. We hadden twee paar broers en schoonzussen te logeren. En ja, dat paste allemaal precies in ons huis 😉 Als er bezoek komt dat ook blijft slapen, komt Boaz altijd bij ons logeren. Dan is zijn kamer dus vrij, daar kunnen drie volwassenen slapen. Of twee en een heleboel bagage. En dan hebben we nog een tweepersoons slaapbank in de woonkamer. Wie het niet erg vindt om tussen het speelgoed te liggen, mag daar slapen. Deze keer hadden we zelfs nog een extra gast, maar die is nog niet geboren en had dus ook geen eigen slaapplekje nodig.

Met eten is het natuurlijk wel een beetje inschikken aan tafel. Maar het was meestal lekker weer, en dan is het terras gewoon een verlengstuk van de keuken. En het fijne aan visite is, dat er altijd wel iemand tijd heeft voor een potje memory, of een wedstrijdje wil doen wie het snelst de Krozinger berg op kan, of een hut wil bouwen met alle fleecedekens en bankkussen. Een soort animatieteam aan huis, en dat vinden onze kinderen geweldig! En als ze dan ’s avonds op bed liggen, hebben wij nog tijd om gezellig bij te praten. Dat werd wel weer eens tijd, want door alle corona-gedoe hebben we dat best wel gemist.

Vanaf vandaag zijn de strengere regels ingegaan. Precies op tijd, want iedereen was gisteravond weer keurig op honk.

Hannah en Boaz moeten vandaag de school opruimen en schoonmaken, en als beloning gaan ze een ijsje halen. Boaz krijgt ook nog z’n rapport, en dan is het morgen alleen nog een ochtendje naar het park met z’n allen om afscheid te nemen van de 4e klassers. Het afscheidsfeestje met ouders en broers/zussen is vrijdagavond al geweest, net over de grens in Frankrijk. Daar hebben ouders van een klasgenootje een skatebaan / trampolinepark / speeltuin waar we allemaal welkom waren. De juffen en meesters waren er natuurlijk ook, klas 4 voerde een mooi musical-stukje op over de verovering van Jericho, en ze kregen allemaal hun rapport plus een passend cadeautje. Dat alles onder het genot van wat eten en drinken en bij een stralend zonnetje. Een mooie afsluiting van 3,5 jaar Grundschule voor onze dame. Kleine meisjes worden groot…

Bundesjugendspiele

Vandaag was het sportdag op school. En niet alleen op onze school, maar overal in Baden-Württemberg. Tijdens de gymlessen was er al ijverig getraind en nu waren dus de wedstrijden, op een echte baan: sprinten, 1000 meter rennen, verspringen en ver gooien. Johan is even wezen kijken en heeft wat filmpjes gemaakt:

En hopla, daar ging z’n hoed 🙂

Naar het zwembad

Johan is met de kinderen naar het zwembad geweest. Voor hem niet per se z’n favoriete uitje, maar de kinderen hebben er al dagen, weken, maanden om gevraagd en het kan nu eindelijk weer zonder gedoe. Heel lang was de tent compleet gesloten, daarna moest je een officiële dagverse coronatest meenemen om naar binnen te mogen, maar nu is er alleen nog een maximaal aantal bezoekers. Dat was de eerste paar hete dagen natuurlijk meteen een probleem, maar vandaag viel de drukte mee. Wat een geluk. Judith stond al klaar met haar badpak aan, zwemvestje en zwemvleugeltjes om, duikbril op… maar ze moest nog op de fiets, dus toen kwamen er sokken, sandelen en een fietshelm bij. Het was een prachtige uitdossing. Uiteindelijk zijn de zwemvleugeltjes en co toch maar in de tas meegenomen.

Dinsdag was Hannah al wezen zwemmen met haar klas. Officieel was dat een “wandeldag”, en alle klassen gingen er op uit. Eén klas toog naar de burcht in Staufen, Boaz’ klas kwam bij ons thuis langs en mocht op de Krozinger Berg een lekker worstje grillen + verstoppertje spelen + nog wat spelletjes doen, en klas 4 ging dus naar het zwembad. Om het thema “wandelen” recht te doen hebben ze eerst anderhalf uur door de omgeving gemarcheerd. Dat was niet bepaald naar Hannahs zin, maar het uiteindelijke zwemmen maakte veel goed. Na haar enthousiaste verhalen hadden de andere twee natuurlijk nóg meer zin in een frisse duik — en vandaag hebben ze zich de hele middag kostelijk vermaakt. Ze kunnen weer zwemmen, ze kunnen beter duiken dan ooit en hun nagels zijn prachtig schoongeweekt B-)

Volle agenda

Het leven is weer op stoom hier. Maandenlang was onze agenda vrijwel leeg, omdat er nou eenmaal weinig kon en mocht. Maar nu zijn er weer speelafspraakjes en kinderbrandweer, gaat de Bijbelkring weer starten, hebben we gepicknickt met een ander gezin, kan ik op bezoek in het bejaardentehuis, gaat Hannahs klas naar verkeerstraining en is er volgende week een klein uitje met school. Boaz’ klas komt dan bij ons op bezoek en mag op de Krozinger Berg een worstje grillen. Hannahs klas gaat naar het zwembad. Allemaal dingetjes die nu extra leuk zijn, omdat we het een tijd gemist hebben.

Daarnaast werkt Johan weliswaar thuis, maar heeft hij veel voordrachten om naar te luisteren of zelf te houden, dus dat staat ook allemaal op de agenda om rekening mee te houden. Om één of andere reden worden conferenties bij voorkeur onder etenstijd georganiseerd en dan moet er dus apart / eerder / later / met een bord op schoot gegeten worden. Overmorgen mag Johan praten voor een groep Japanners, en dat is juist ’s morgens om 8 uur al (vanwege het tijdsverschil). En daarnaast zijn er natuurlijk nog vergaderingen enzo, of overleg met een collega. Hij heeft amper nog tijd om “echt te werken” 😉

Het voelt bijna alsof we wakker worden uit een winterslaap…

Todtnau

Het was vandaag erg warm. Eigenlijk te warm voor de wandeling die ik graag wilde doen. Daarom hebben we ons plan gewijzigd en zijn we naar Todtnau gereden. Daar is een mooie waterval die de kinderen al wel eens hadden bekeken, maar Johan en ik niet. En omdat het warme seizoen nu pas net begint, dachten we dat er nog lekker veel water zou zijn. En dat klopte! Het was daar heerlijk fris door al het water en waarschijnlijk ook doordat de waterval een beetje beschut lag, uit de felle zon.

We hebben een lekker wandelingetje gemaakt over de bruggetjes en langs het water, en natuurlijk moest er regelmatig even geprobeerd worden of je ook zónder brug kon oversteken en hoe fris het water was. Met een beetje opletten kon dat prima — als je niet net op het randje van de waterval gaat spelen natuurlijk. Dan lig je zo 90 meter lager…

Hier een paar fotootjes:

Tobben en baden

Onze Juud hield er altijd van om lekker te tobben, of tobberen. Niet dat ze dan in de put zat. Of in ieder geval niet figuurlijk. Nee, ze is dan juist heel goed in haar hum. Maar ze zit dan in een van de wastobbes voor een relaxmomentje.

Tijdens onze laatste trip naar Nederland ontdekte ze plotseling dat het ook veel groter kan. Zowel in Staphorst als in Woudenberg is er een heerlijk ligbad. En daar is dagelijks gebruik van gemaakt. Ook Boaz heeft een keer een halve middag in bad gelegen.

Wat een smart toen we weer terug in ons appartementje waren. Bij de wastobbes. En zonder ligbad. Gelukkig had Grietje onlangs op internet een verplaatsbaar plastic zitbad ontdekt dat precies in onze douchecabine past. Dat hebben we maar gauw besteld, en een paar dagen later kwam de pakketbezorger met een enorme doos die inmiddels is omgebouwd tot auto.

Sinds gisteren hoeven we niet meer te tobben. Het is nu bad, badder, badst in Bad Krozingen.

Geweldig weekje

We zijn precies één week weggeweest, maar hebben in die week heel wat leuke dingen beleefd! Hier een samenvatting:

  • We hebben ons jongste (en enige) neefje gezien en vastgehouden. Hij was precies 6 weken oud, dus echt nog een baby. Een schatje ♥
  • We hebben al onze ouders, grootouders, broers, zussen en hun kinderen gezien. Dat werd tijd ook, sommigen hadden we in de kerstvakantie van 2019 voor het laatst ontmoet!
  • We hebben hard meegewerkt aan het slopen van opa’s schuur.
  • Een dag later hebben we gekeken hoe een bouwkraan nieuwe spanten kwam zetten.
  • We hebben twee keer gebarbecued, en patatjes gegeten, en ook nog pannenkoeken. En heel veel ijs, want het was juist die week heerlijk weer. En kroket, want die hebben we hier niet.
  • We zijn naar een speelboerderij geweest, en naar een speeltuin, en de kinderen hebben gezwommen in de bosvijver.
  • Ik ben naar de Action geweest en heb bij de supermarkt kruidkoekmix, Brinta en mini-pakjes hagelslag gekocht.
  • Hannah en Judith hebben geholpen om tomatenplantjes in grotere potten te zetten.
  • Alle kinderen zijn meermaals in volle vaart met een kruiwagen om het huis geraced door een actieve oom.
  • We hebben gespeeld met onze nichtjes.
  • We hebben weer nieuwe boeken geleend.
  • We hebben lekker bijgepraat.

Kortom, het was de moeite waard 😉 Op de terugweg zijn we door de Mac Test-Drive geweest en gelukkig allemaal negatief getest. Daarom hoeven we niet in quarantaine en zijn we vandaag alweer gewoon naar school, Kindergarten en supermarkt geweest. En onze auto heeft nieuwe banden en remschijven gekregen. De oude hebben het nog mooi even volgehouden die 1500 kilometer…

Flitsbezoekje

Gisteravond ontdekte Grietje dat Duitsland in de laatste Corona-update Nederland niet langer als hoog-risico-gebied inschaalt. Met als gevolg: razendsnel tassen inpakken, een was draaien, broodje bakken, aan de buren vragen of ze voor onze plantjes willen zorgen, en dan nog een paar uurtjes slaap pakken.

Vanochtend zijn we rond half zes opgestaan, en hebben we de kinderen het goede nieuws verteld. Hannah, die inmiddels de smaak van uitslapen te pakken heeft, wilde eerst nog niet zo graag uit bed komen. Maar toen ze hoorde dat we naar Nederland gingen, was ze ineens met een grote sprong uit haar stapelbed.

Inmiddels zijn we veilig in Staphorst aangekomen, en we hopen zometeen ons jongste neefje te bewonderen. We moeten nog een planning maken, maar we gaan proberen om in een week tijd alle broers en zussen weer te zien. Het is in sommige gevallen al een hele tijd geleden. Dus we knijpen in onze handjes voor deze buitenkans.

Huisdieren

Vandaag werd weer lustig gefantaseerd over het houden van kippen. Hannah en Boaz hadden ergens geleerd dat het best loont om kippen te houden, want als ze elke dag een ei leggen levert dat meer op dan dat het voer kost. Ze wilden ook wel samen een hok betalen van hun zakgeld, en misschien een heel klein beetje schuld bij ons. Alleen hadden ze de kosten van zo’n hok toch een beetje onderschat, en als er een kippenhok moet komen moet de trampoline weg om plaats te maken. Dat is geen goed idee… Toch maar geen kippen dus.

We hebben wel eekhoorns in de tuin. Die spitten regelmatig nootjes enzo in onze bloembakken, en soms zitten ze op een meter afstand te kijken wat we aan het doen zijn. Vogeltjes hebben we dan weer nauwelijks, die kijken wel uit voor de eekhoorns denk ik. Of voor de katten van de buurman. De buren aan de andere kant hebben een hond, maar daarmee houdt het wel zo’n beetje op qua beestenboel. Tot grote spijt van onze kinderen. Hannah wil graag een paard. Boaz wil het liefst een koe, een echte sterke, waar hij bovenop kan zitten om een rondje door de buurt te rijden. 🙂 Misschien moet ‘ie toch weer eens naar een boerderij om een realistischer beeld van koeien te krijgen… Twee jaar terug stonden we in de Pinkstervakantie een paar dagen op een boerderijcamping. Maar dat gaat dit jaar niet lukken helaas. Ik hoop dat het weer een beetje opknapt zodat ze tenminste op het terras kunnen kamperen.

Judith heeft wel huisdieren. Of dier-kinderen eigenlijk. Dit is haar Ella-Bella-aap. Met oorbellen en een staartje in. Hij krijgt regelmatig nieuwe kleren aan en mag soms mee naar de Kindergarten.

Ze heeft ook nog steeds hond Freddie, op wieltjes. En een glitterpaard — zo’n roze knuffel met glitterpoten en manen die je kunt kammen met mama’s haarborstel. Bovendien heeft ze een koe, maar dat is geen dier maar een echt kind die uit Judiths buik geboren is. Waag het niet daar grapjes over te maken.

Boaz heeft weer een andere categorie beesten. Die vind je te pas en te onpas door het huis. Bijvoorbeeld in de wc… Of ergens op de vloer, als je daar in het donker loopt. En als je op één uiteinde stapt, springt de andere kant omhoog.

De salamander heeft nog maar een halve staart. Maar dat geeft niks, want echte salamanders gooien hun staart er ook af als ze in gevaar zijn. Boaz probeert telkens als hij een echte salamander in de tuin ziet om er heel zachtjes naartoe te sluipen en dan op de staart te gaan staan, want hij wil salamanderstaarten verzamelen B-) De stand staat gelukkig nog op nul. En onze huissalamander is toch niet helemaal echt, want z’n staart groeit niet weer aan.

De kinderen hebben nu twee weken Pinkstervakantie. Ze willen graag weer naar de kinderboerderij. Maar daar moet ik nog even over nadenken, want daar moet je niet alleen een mondkapje en een afspraak, maar ook een dagverse, officieel gevalideerde negatieve coronatest meebrengen (dus vooraf naar het testcentrum of je ter plekke laten testen). Man man man, we testen ons helemaal suf. Alle kinderen twee keer per week voor school, als ik naar het bejaardentehuis op bezoek wil, en nu ook al voor zoiets simpels als een kinderboerderij in de buitenlucht. Een restaurant of iets kom je ook niet in zonder dagverse test. We leven hier nu echt in een testsamenleving en dat komt ons… DE NEUS UIT 😉 Dus misschien beperken we ons maar tot de mieren in het bos. Daar mag je tenminste nog ongestoord naartoe…

Onze eigen kokkin

Zondag was het moederdag. Al jarenlang betekent dat bij ons thuis dat mama die dag niet hoeft te koken. Dus was Johan dan aan de beurt om z’n kookkunsten te oefenen. Maar dit jaar had hij een vervangster: kokkin Hannah! Ze had zelf online recepten opgezocht, is samen met Johan naar de winkel geweest (wat een leuk uitje was, want de kinderen mogen normaalgesproken niet mee naar de winkel ivm de corona-maatregelen) en zondag heeft ze een hele tijd in de keuken gestaan. En moet je zien wat ze gemaakt heeft!

Ook het toetje was heerlijk, met koekkruimels, kwark, aardbeien en geroosterde nootjes.

Na twee vrije dagen had de kokkin ook vandaag wel weer tijd om wat lekkers te maken. Het werd apple crumble. Daar hebben we lekker van gesmuld na onze online OpenDoors kinderdag.

Handig hoor, om zo’n grote dochter in huis te hebben! 🙂